Αυτός είναι ο δρόμος μετά το σφαγείο ΣελάχαΜε κίνδυνο της ζωής τους περνούν οι οδηγοίΚαι εδώ άλλες δύο φωτογραφίες που δείχνουν πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση δεξιά και αριστερά
Δύο μήνες αναμονή
Όμως, όπως λένε οι κάτοικοι, από τότε πέρασαν εβδομάδες χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση.
«Περιμέναμε, πέρασε ο Νοέμβρης, πέρασαν και οι γιορτές και η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια. Τα χώματα είναι φρέσκα, έχουμε συνεχείς βροχοπτώσεις, και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να υποχωρήσει κι άλλο το ανάχωμα. Αν συμβεί αυτό την ώρα που περνάει αυτοκίνητο, θα θρηνήσουμε ανθρώπινη ζωή», λέει ο κ. Αντώνης.
Ο δρόμος αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος πρόσβασης σε καλλιέργειες και εγκαταστάσεις.
«Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αν δεν περάσουμε από εδώ, δεν μπορούμε να πάμε στη δουλειά μας. Κι όμως, κανείς δεν φαίνεται να καταλαβαίνει πόσο επικίνδυνο είναι αυτό που ζούμε κάθε μέρα», προσθέτει.
Οι κάτοικοι ζητούν έστω προσωρινά μέτρα: Λίγα μπάζα, μια στοιχειώδη ενίσχυση, μια πρόχειρη προστασία μέχρι να γίνει μεγάλο έργο.
«Ζητάμε να μην σκοτωθεί άνθρωπος. Όλοι ξέρουν την κατάσταση, όλοι την έχουν δει. Αν γίνει ατύχημα, κανείς δεν θα μπορεί να πει ότι δεν ήξερε», τονίζουν.
Τα έργα των 340.000 ευρώ και τα ερωτήματα
Οι εργασίες στον ποταμό Τσικνιά είναι αρμοδιότητα της Περιφέρειας. Αυτή την περίοδο, όπως έγραψαν τα “Νέα της Λέσβου” στο φύλλο της Τρίτης, εκτελείται έργο ύψους 340.000 ευρώ μέσω της Αναπτυξιακής Εταιρείας της Περιφέρειας, με αρμόδιο τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Δημήτρη Ακριώτη. Όπως ο ίδιος μας είχε αναφέρει, έχουν ήδη υλοποιηθεί εργασίες ύψους περίπου 80.000 ευρώ!
Ωστόσο, αυτή η πληροφορία προκαλεί απορία και αγανάκτηση στους κατοίκους της περιοχής.
«Πού έγιναν αυτά τα έργα;», ρωτούν για να προσθέσουν: «Αν είχαν ξεκινήσει από κάπου, έπρεπε να ξεκινήσουν από εδώ, που είναι το πιο επικίνδυνο σημείο. Εδώ κινδυνεύουν άνθρωποι κάθε μέρα».
Σήμερα, δύο μήνες μετά τη θεομηνία, το λεκανοπέδιο της Καλλονής εξακολουθεί να μετρά πληγές. Και στον δρόμο δίπλα στον Τσικνιά, κάθε διαδρομή είναι μια μικρή δοκιμασία επιβίωσης. Οι κάτοικοι δεν ζητούν πολυτέλειες αλλά το αυτονόητο, να μπορούν να πάνε στη δουλειά τους χωρίς να φοβούνται ότι μπορεί να μην επιστρέψουν ποτέ.
/nealesvou.gr
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΝΕΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ – Radio Kalloni .