Θα ακουστεί τώρα λίγο cheesy, αλλά για μένα ο Σάκης, είναι ένας άντρας που είναι πολύ δύσκολο να τον βρεις. Στο δικό μου μυαλό και σε αυτά που βλέπω εκεί έξω. Είναι ένας άνθρωπος που συνδυάζει πάρα πολύ έντονα τον δυναμισμό με την τρυφερότητα. Δεν φοβάται να πάρει αγκαλιές, δεν φοβάται να πει σ’ αγαπώ, δεν φοβάται να συγκινηθεί… αλλά παράλληλα είναι ένας άντρας δυναμικός, είναι ένας άντρας που στέκεται στα πόδια του, που θα πάρει αποφάσεις.
Πολλές φορές με έχει εμπνεύσει, πολλές φορές μου έχει δείξει τον δρόμο και δεν σου κρύβω ότι στα πρώτα χρόνια της σχέσης μας, στηριζόμουν πάρα πολύ στη γνώμη του. Τον εκτιμούσα πάρα πολύ, γιατί έχει κάνει πολλά πράγματα, είναι πετυχημένος. Τον αισθανόμουν πάντα ένα έτσι, φωτεινό παράδειγμα. Στα χρόνια που έχουν περάσει, όλο αυτό έχει μεστώσει και τώρα που τον βλέπω και σαν πατέρα, δεν ξέρω, δηλαδή κάθε μέρα αισθάνομαι ότι και για τον άντρα που έχω δίπλα μου και για την οικογένειά μου και για όλα, είμαι ευγνώμων.
Θα σου πω μία αρχή που έχουμε εμείς ως ζευγάρι έτσι κι αλλιώς: έχουμε προαποφασίσει ότι θα είμαστε μαζί για πάντα. Που ποτέ δεν το ξέρεις αυτό. Αλλά μέσα μας αυτό το έχουμε «συμβόλαιο». Αν δεν γίνει κάτι τραγικό, λέμε, το έχουμε αποφασίσει, έχουμε «ματσάρει», περνάμε ωραία, αγαπιόμαστε.
Το όριο θα είναι να μην περνάμε καλά. Στη σχέση μας. Να μην είναι ο γάμος ευτυχισμένος. Γιατί έχουμε μία ζωή! Και αυτή τη ζωή πρέπει να την απολαμβάνουμε. Άρα για μένα αυτό είναι το όριο. Όχι μία μέρα, αλλά σταθερά να μην περνάμε καλά. Άρα έχουμε αυτόν τον παρονομαστή ότι εμείς οι δυο είμαστε μαζί και είμαστε ομάδα. Όταν η σχέση έρχεται… έχει αυτόν τον παρονομαστή, δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Δεν υπάρχει μεγάλη τριβή. Γιατί όλες οι αποφάσεις και όλο το μεταξύ μας είναι πώς η οικογένεια θα πάει μπροστά»