ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ
Έχοντας διαγράψει ήδη μια σημαντική πορεία και στο θέατρο και στον κινηματογράφο, υπάρχει κάποιο από τα δύο που κλίνεις ή που σε γοητεύει περισσότερο και θα ήθελες να επενδύσεις εκεί;
Η απάντηση είναι πάντα η ίδια στις χιλιάδες φορές που μου έχουν κάνει αυτή την ερώτηση. Όταν κάνω θέατρο, θέλω να κάνω κινηματογράφο και όταν κάνω κινηματογράφο, θέλω να κάνω θέατρο. Και τα δύο μου είναι το ίδιο απαραίτητα και με προκαλούν το ίδιο δημιουργικά. Πλέον, στα σαράντα μου, έχω μάθει ποιος είναι ο Θοδωρής. Είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος αν είναι να κάνει ένα πράγμα, δεν θα μπορούσε να το κάνει ποτέ καλά. Αν, όμως έχει να κάνει περισσότερα πράγματα ταυτόχρονα, θα τα κάνει εξαιρετικά. Οπότε, είμαι αυτός που είμαι, λειτουργούν για μένα έτσι τα πράγματα και νιώθω πολύ καλά που το γνωρίζω και δεν αμφισβητώ πια τον εαυτό μου.
Παρ’ όλα αυτά εξακολουθείς και ψάχνεσαι, αναζητάς και την προσωπική βελτίωση και εξέλιξη. Γυρνάς στην Ευρώπη βλέπεις παραστάσεις, ταινίες, παρακολουθείς σεμινάρια. Ποιο είναι το κίνητρο που σου δίνει τόση ενέργεια;
Για όποιον δεν γνωρίζει την προσωπική μου ιστορία, είχα φέρει τον εαυτό μου να είναι 310 κιλά. Αισίως, ήμουν σε αυτά τα κιλά πριν 12 χρόνια. Τα κιλά αυτά δεν έρχονται από τη μια μέρα στην άλλη. Ήταν μια διαδρομή μεγάλη της ζωής μου. Κάποια στιγμή κλιμακώθηκε στο σημείο στο οποίο ή έπρεπε να χαθούν ή δεν θα ήξερα πού θα πήγαινα. Μετά την απώλειά τους, ένιωσα σαν να μηδένισα το κοντέρ. Τα έχασα λίγο πριν τα 30 μου και νιώθω ότι τότε ο χρόνος με έφερε πίσω στα 18 μου. Νιώθω ότι οι εμπειρίες είναι εκεί έξω και αυτό το βουνό το ανέβηκα και το κατέβηκα για να διεκδικήσω πλέον το δικαίωμά μου να ζω τη ζωή μου, να βλέπω, να κάνω και να βιώνω τα πράγματα μέσα στις δυνατότητες που έχω στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Γι’ αυτό ταξιδεύω, χαίρομαι τα πράγματα όπως μπορώ να τα χαρώ. Κάτι που ανακάλυψα και το συνειδητοποιώ μεγαλώνοντας είναι ότι υπάρχουν φίλοι, λίγοι και καλοί, αλλά υπάρχουν. Πολλές φορές είναι μέρος αυτών των ταξιδιών που κάνω και, πραγματικά, νιώθω πάρα πολύ τυχερός.
Είναι κάτι που ονειρεύεσαι και εύχεσαι για τον εαυτό σου;
Κάθε χρόνο το τελευταίο 15ημερό του έτους ανταλλάσσουμε ευχές. Φέτος δεν περιμένω ευχές. Θέλω τα πράγματα να αφεθούν σε τύχη τους και ελπίζω να με εκπλήξουν ευχάριστα.