Η συζήτηση για τη νομοθετική παρέμβαση Επιπλέον, έκανε λόγο για σωρεία απολύσεων που κρίθηκαν παράνομες από την Επιθεώρηση Εργασίας Ελευσίνας το 2024, ενώ – όπως είπε – πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονται να παραιτηθούν και να αναζητήσουν αλλού δουλειά. Χαρακτήρισε την εικόνα των εργασιακών σχέσεων στα ναυπηγεία ως κάτι που «θυμίζει ειδική οικονομική ζώνη άλλων χωρών και ηπείρων», σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει ενεργή συλλογική σύμβαση σε ισχύ, σε αντίθεση – όπως ανέφερε – με ό,τι συμβαίνει στο λιμάνι της Cosco όπου υπάρχει συλλογική σύμβαση εργασίας. Αντίστοιχη εικόνα περιέγραψε και ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου Νομού Αττικής και Εργαζομένων Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδος. Όπως είπε, υπάρχει επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση, αλλά «δεν τηρείται», ενώ – κατά τις καταγγελίες του – δεν τηρείται ούτε στοιχειωδώς η εργατική νομοθεσία. Ο κ. Πουλικόγιαννης υποστήριξε ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν λάβει ούτε μία φορά δώρο Χριστουγέννων, δώρο Πάσχα ή επίδομα αδείας όλα αυτά τα χρόνια, ότι δεν πληρώνονται οι προσαυξήσεις στις υπερωρίες, παρότι – όπως ανέφερε – τα 10ωρα και 11ωρα ήταν συχνό φαινόμενο ήδη πριν ψηφιστεί ο νόμος για τα 13ωρα, ενώ δεν καταβάλλονται προσαυξήσεις για εργασία τα Σαββατοκύριακα, τις αργίες ή κατά την ασθένεια, ούτε σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος. Παράλληλα, εξέφρασε έντονη ανησυχία για τα σενάρια που εμπλέκουν τα Ναυπηγεία με μεταφορά LNG και δραστηριότητες που σχετίζονται με πολεμικά φορτία, επισημαίνοντας ότι η περιοχή είναι ήδη βαριά βιομηχανικά επιβαρυμένη και ότι έχουν σημειωθεί κατά το παρελθόν σοβαρά βιομηχανικά ατυχήματα. Κατά την άποψή του, η συνύπαρξη «καραβιών, επισκευών, LNG και logistics για πολεμοφόδια» αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο, εκτός αν – όπως είπε – υπάρχει στο σχεδιασμό συρρίκνωση ή περιορισμός της ναυπηγοεπισκευαστικής δραστηριότητας. Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε και ο Βαγγέλης Γκίνης, πρόεδρος της Ένωσης Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων Ελευσίνας – Μάνδρας, ο οποίος μίλησε για περιοχή που μετατρέπεται σε κόμβο εμπλοκής και σε κόμβο κατακόρυφης αύξησης κινδύνου. Όπως είπε, επαγγελματίες και κάτοικοι παρακολουθούν «μουδιασμένοι» τις ανταλλαγές δηλώσεων και προκλήσεων ανάμεσα σε πρεσβείες και τις αναφορές σε δηλώσεις όπως εκείνες της Μαρία Ζαχάροβα, με το μυαλό όλων να πηγαίνει στα σενάρια για πολεμικά και εμπορικά πλοία που θα εξυπηρετούν μεγάλα μονοπώλια. Στο επίκεντρο των τοποθετήσεων βρέθηκε η ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη εξυγίανσης και αξιοποίησης των Ναυπηγείων Ελευσίνας και την υποχρέωση για ασφαλείς, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, αλλά και για έναν σχεδιασμό που λαμβάνει υπόψη τις αντοχές της περιοχής. Το επόμενο διάστημα, η συζήτηση στη Βουλή και στην κοινωνία της Ελευσίνας αναμένεται να συνεχιστεί, με τον κόλπο της Ελευσίνας να παραμένει στο επίκεντρο τόσο των επενδυτικών σχεδίων (Βλ. «Θ» 25.11.25 Νέο Λιμάνι Ελευσίνας – Το πραγματικό χρονοδιάγραμμα και οι «αθόρυβοι» μεγάλοι παίκτες) όσο και των ανησυχιών εργαζομένων και τοπικών φορέων.
Δεν τηρείται ούτε στοιχειωδώς η εργατική νομοθεσία
Αντιδράσεις από εκπροσώπους της τοπικής αγοράς της Ελευσίνας
Λιγότερο από 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΤΟΠΙΚΑ – ΘΡΙΑΣΙΟ .