Τις ημέρες των γιορτών ο Στέλιος Κερασίδης Πέρα από την πλάκα, κάποιες στιγμές που πιέζομαι καταλαβαίνω πως όλο αυτό θέλει υπομονή και επιμονή. Αλλά τη μουσική δεν θα τη δω ποτέ σαν δουλειά.»Αλλά τη φλόγα για τη μουσική δεν τη χάνω ποτέ. Ζω για το πιάνο, τη σύνθεση και τα concerts σε όλο τον κόσμο!» Ξέρω όμως ότι στο Λονδίνο έχω πράγματα για το πιάνο μου που δεν θα έβρισκα αλλού. Και κάθε φορά που επιστρέφω στον Μαραθώνα η καρδιά μου χτυπάει δυνατά.»Η πατρίδα, όσο κι αν μας πληγώνει καμιά φορά, είναι σαν δεύτερη μάνα.» Είμαι περήφανος που είμαι ο πρώτος Έλληνας μουσικός που φοιτά εκεί. Και ευχαριστώ τον κ. Γιάννη Κούστα που βοηθά με τα δίδακτρα. Είναι πολύ υψηλά… η οικογένειά μου δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί.»Αλλά αυτό πρέπει να το πουν οι ακροατές μου, χαχα!». Στην Ελλάδα είναι αλλιώς, γίνεται χαμός, αλλά νιώθω όμορφα. Σέβομαι την αγάπη του κόσμου. Με κάνει να αισθάνομαι δυνατός. Και η οικογένειά μου με βοηθάει πολύ σε αυτό.»Μακάρι να το πετύχω.» Και θυμάμαι επίσης το κομμάτι που έγραψα για τη μικρή μου αδερφή, την Αναστασία. Ήταν Χριστούγεννα τότε.»Έτσι συνέθεσα και το anti-war étude που ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο.»
Τι εύχεσαι στους αναγνώστες για το νέο έτος;
«Εύχομαι όταν διαβάζουν το περιοδικό να νιώθουν πως είναι κάτι δικό τους — από τον τόπο τους — που τους ενημερώνει, τους συντροφεύει και τους ομορφαίνει τη μέρα.»
Πηγή: Βαγγέλης Ιωάννου – Περιοδικό AktiNews