Στον ορισμό Αντιδημάρχων και Εντεταλμένων Δημοτικών Συμβούλων, καθώς και στη μεταβίβαση συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων, προχώρησε ο Δήμαρχος Ληξουρίου Γιώργος Κατσιβέλης, με δύο αποφάσεις που φέρουν ημερομηνία 8 Ιανουαρίου 2026 και ισχύ έως τις 9 Ιανουαρίου 2027.
Οι Αντιδήμαρχοι του Δήμου Ληξουρίου
Δημήτριος Μαρκέτος – Αντιδήμαρχος (Με Αντιμισθία)
Ελένη Λουκέρη – Αντιδήμαρχος (Άμισθη)
Οι Εντεταλμένοι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Όλοι Άμισθοι)
Ξεκάθαρη διάκριση μισθοδοσίας
Με αντιμισθία:
- Δημήτριος Μαρκέτος (Αντιδήμαρχος)
Άμισθοι Αντιδήμαρχοι:
- Γάλεμπ Ντιουάνι
- Ελένη Λουκέρη
Άμισθοι Εντεταλμένοι Σύμβουλοι:
- Και οι επτά ορισθέντες Δημοτικοί Σύμβουλοι
Οι αποφάσεις έχουν ήδη αναρτηθεί στη «Διαύγεια», στην ιστοσελίδα του Δήμου Ληξουρίου και έχουν αποσταλεί στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση για ενημέρωση .
Σχολιασμός:
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιλογή του Δημάρχου Ληξουρίου να ορίσει μόλις έναν έμμισθο Αντιδήμαρχο, παρότι, βάσει πληθυσμιακών δεδομένων και της ισχύουσας νομοθεσίας, είχε τη δυνατότητα να ορίσει έως και πέντε Αντιδημάρχους με αντιμισθία. Η απόφαση αυτή διαφοροποιείται από τη συνήθη πρακτική που ακολουθείται σε αντίστοιχους Δήμους, όπου συνήθως αξιοποιείται στο έπακρο ο μέγιστος αριθμός έμμισθων θέσεων.
Η επιλογή αυτή μπορεί να ερμηνευθεί με δύο τρόπους: αφενός ως πολιτική βούληση του Δημάρχου να περιορίσει το μισθολογικό κόστος της διοίκησης και να δώσει ένα μήνυμα εγκράτειας στα οικονομικά του Δήμου, αφετέρου ως προσωπική στάση των ίδιων των νυν και πρώην Αντιδημάρχων, οι οποίοι ενδεχομένως αποδέχθηκαν τη θέση χωρίς οικονομικές απολαβές, επιλέγοντας να ασκήσουν καθήκοντα διοίκησης σε εθελοντική βάση ή να ακολουθήσουν περισσότερο την ατομική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.
Σε σύγκριση με την αντίστοιχη απόφαση της προηγούμενης χρονιάς (2025), η φετινή σύνθεση εμφανίζεται πιο «σφιχτή» σε ό,τι αφορά τις αντιμισθίες, στοιχείο που ενδέχεται να υποδηλώνει είτε αναθεώρηση της στρατηγικής της δημοτικής αρχής, είτε προσαρμογή στις οικονομικές δυνατότητες και τις προτεραιότητες της νέας δημοτικής περιόδου. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι η δημοτική λειτουργία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό σε άμισθες θέσεις ευθύνης αποτελεί μια πολιτική επιλογή με σαφές συμβολικό, αλλά και πρακτικό αποτύπωμα.
Το κατά πόσο αυτή η επιλογή θα αποδειχθεί αποτελεσματική στην πράξη ή θα δημιουργήσει πρόσθετες πιέσεις στους αιρετούς που αναλαμβάνουν ίσως αυξημένο φόρτο εργασίας χωρίς οικονομική ανταμοιβή, μένει να φανεί στην πορεία της θητείας.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Kefalonia Life .
Ελένη Λουκέρη – Αντιδήμαρχος (Άμισθη)
Οι Εντεταλμένοι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Όλοι Άμισθοι)
Ξεκάθαρη διάκριση μισθοδοσίας
Με αντιμισθία:
- Δημήτριος Μαρκέτος (Αντιδήμαρχος)
Άμισθοι Αντιδήμαρχοι:
- Γάλεμπ Ντιουάνι
- Ελένη Λουκέρη
Άμισθοι Εντεταλμένοι Σύμβουλοι:
- Και οι επτά ορισθέντες Δημοτικοί Σύμβουλοι
Οι αποφάσεις έχουν ήδη αναρτηθεί στη «Διαύγεια», στην ιστοσελίδα του Δήμου Ληξουρίου και έχουν αποσταλεί στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση για ενημέρωση .
Σχολιασμός:
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιλογή του Δημάρχου Ληξουρίου να ορίσει μόλις έναν έμμισθο Αντιδήμαρχο, παρότι, βάσει πληθυσμιακών δεδομένων και της ισχύουσας νομοθεσίας, είχε τη δυνατότητα να ορίσει έως και πέντε Αντιδημάρχους με αντιμισθία. Η απόφαση αυτή διαφοροποιείται από τη συνήθη πρακτική που ακολουθείται σε αντίστοιχους Δήμους, όπου συνήθως αξιοποιείται στο έπακρο ο μέγιστος αριθμός έμμισθων θέσεων.
Η επιλογή αυτή μπορεί να ερμηνευθεί με δύο τρόπους: αφενός ως πολιτική βούληση του Δημάρχου να περιορίσει το μισθολογικό κόστος της διοίκησης και να δώσει ένα μήνυμα εγκράτειας στα οικονομικά του Δήμου, αφετέρου ως προσωπική στάση των ίδιων των νυν και πρώην Αντιδημάρχων, οι οποίοι ενδεχομένως αποδέχθηκαν τη θέση χωρίς οικονομικές απολαβές, επιλέγοντας να ασκήσουν καθήκοντα διοίκησης σε εθελοντική βάση ή να ακολουθήσουν περισσότερο την ατομική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.
Σε σύγκριση με την αντίστοιχη απόφαση της προηγούμενης χρονιάς (2025), η φετινή σύνθεση εμφανίζεται πιο «σφιχτή» σε ό,τι αφορά τις αντιμισθίες, στοιχείο που ενδέχεται να υποδηλώνει είτε αναθεώρηση της στρατηγικής της δημοτικής αρχής, είτε προσαρμογή στις οικονομικές δυνατότητες και τις προτεραιότητες της νέας δημοτικής περιόδου. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι η δημοτική λειτουργία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό σε άμισθες θέσεις ευθύνης αποτελεί μια πολιτική επιλογή με σαφές συμβολικό, αλλά και πρακτικό αποτύπωμα.
Το κατά πόσο αυτή η επιλογή θα αποδειχθεί αποτελεσματική στην πράξη ή θα δημιουργήσει πρόσθετες πιέσεις στους αιρετούς που αναλαμβάνουν ίσως αυξημένο φόρτο εργασίας χωρίς οικονομική ανταμοιβή, μένει να φανεί στην πορεία της θητείας.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Kefalonia Life .
Ξεκάθαρη διάκριση μισθοδοσίας
Με αντιμισθία:
- Δημήτριος Μαρκέτος (Αντιδήμαρχος)
Άμισθοι Αντιδήμαρχοι:
- Γάλεμπ Ντιουάνι
- Ελένη Λουκέρη
Άμισθοι Εντεταλμένοι Σύμβουλοι:
- Και οι επτά ορισθέντες Δημοτικοί Σύμβουλοι
Οι αποφάσεις έχουν ήδη αναρτηθεί στη «Διαύγεια», στην ιστοσελίδα του Δήμου Ληξουρίου και έχουν αποσταλεί στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση για ενημέρωση .
Σχολιασμός:
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιλογή του Δημάρχου Ληξουρίου να ορίσει μόλις έναν έμμισθο Αντιδήμαρχο, παρότι, βάσει πληθυσμιακών δεδομένων και της ισχύουσας νομοθεσίας, είχε τη δυνατότητα να ορίσει έως και πέντε Αντιδημάρχους με αντιμισθία. Η απόφαση αυτή διαφοροποιείται από τη συνήθη πρακτική που ακολουθείται σε αντίστοιχους Δήμους, όπου συνήθως αξιοποιείται στο έπακρο ο μέγιστος αριθμός έμμισθων θέσεων.
Η επιλογή αυτή μπορεί να ερμηνευθεί με δύο τρόπους: αφενός ως πολιτική βούληση του Δημάρχου να περιορίσει το μισθολογικό κόστος της διοίκησης και να δώσει ένα μήνυμα εγκράτειας στα οικονομικά του Δήμου, αφετέρου ως προσωπική στάση των ίδιων των νυν και πρώην Αντιδημάρχων, οι οποίοι ενδεχομένως αποδέχθηκαν τη θέση χωρίς οικονομικές απολαβές, επιλέγοντας να ασκήσουν καθήκοντα διοίκησης σε εθελοντική βάση ή να ακολουθήσουν περισσότερο την ατομική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.
Σε σύγκριση με την αντίστοιχη απόφαση της προηγούμενης χρονιάς (2025), η φετινή σύνθεση εμφανίζεται πιο «σφιχτή» σε ό,τι αφορά τις αντιμισθίες, στοιχείο που ενδέχεται να υποδηλώνει είτε αναθεώρηση της στρατηγικής της δημοτικής αρχής, είτε προσαρμογή στις οικονομικές δυνατότητες και τις προτεραιότητες της νέας δημοτικής περιόδου. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι η δημοτική λειτουργία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό σε άμισθες θέσεις ευθύνης αποτελεί μια πολιτική επιλογή με σαφές συμβολικό, αλλά και πρακτικό αποτύπωμα.
Το κατά πόσο αυτή η επιλογή θα αποδειχθεί αποτελεσματική στην πράξη ή θα δημιουργήσει πρόσθετες πιέσεις στους αιρετούς που αναλαμβάνουν ίσως αυξημένο φόρτο εργασίας χωρίς οικονομική ανταμοιβή, μένει να φανεί στην πορεία της θητείας.