Στην ιστορία του νεογέννητου Χριστού μέσα στη φάτνη τα ζώα έχουν περίοπτη και ζωογόνο παρουσία. Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα τους επιφυλάσσουμε ρόλους από τα πάθη και τη σταύρωση. Για την εμπορική βιομηχανία που φτάνει στο τραπέζι μας, στα συρτάρια με τα καλλυντικά ή στην ντουλάπα μας, δε θέλουμε καν να σκεφτόμαστε και να γνωρίζουμε τι κρύβεται από πίσω, ενώ το δράμα επέτεινε φέτος η υποχρεωτική σφαγή κοντά μισού εκατομμυρίου προβάτων (ένας από τους συμβολισμούς του Ιησού είναι παρεμπιπτόντως ο αμνός) ως μέτρο προστασίας για την εξάπλωση της ευλογιάς στο είδος.Οι ενημερωτικές καμπάνιες είναι ένα ακόμη αναγκαίο μέτρο για την ευαισθητοποίηση του κόσμου. Μάλιστα, εκτός από τις αυτονόητες υπενθυμίσεις για τις υποχρεώσεις και τη φροντίδα απέναντι στα ζώα και με αφορμή τα γνωστά περιστατικά στον Άγιο Φλώρο με το ροτβάιλερ και πιο πρόσφατα στη Ζάκυνθο με το πιτ μπουλ, η κα Πεζώνη τονίζει ότι πρέπει να υπάρχουν ειδικές προϋποθέσεις για τους κατόχους και, βέβαια, πρέπει να διασφαλίζεται διπλά ότι δε θα εγκαταλειφθούν στο δρόμο: «Δεν μπορούν να παίρνουν κάποια ζώα χωρίς να έχουν την απαραίτητη εκπαίδευση και χωρίς να γνωρίζουν για αυτές τις φυλές. Εγώ ζω με τόσα σκυλιά καθημερινά και δε με έχουν ποτέ πειράξει. Το ζώο στον Άγιο Φλώρο ένιωσε κάτι και πάνω σε αυτό αντέδρασε. Είναι μια συγκεκριμένη φυλή, η οποία πρέπει να κοινωνικοποιείται, να έχει εκπαίδευση και εκτόνωση. Δεν μπορεί να είναι έγκλειστο και μετά να προσπαθείς να το περιθάλψεις με το ζόρι. Με την πίεση δεν μπορείς να το αναγκάσεις να κάνει κάτι, αλλά δεν είναι κι ότι αντέδρασε με ένα δάγκωμα. Αντέδρασε επίμονα κι αυτό δείχνει ότι είχε μέσα του θυμό, ένταση. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη φυλή, έχει να κάνει με το κάθε ζώο και πώς αντιλαμβάνεται το τι περνάει. Ένα άλλο ζώο μπορεί να μην αντιδράσει ή να αντιδράσει με απρόβλεπτους τρόπους σε κάθε ενόχληση. Η φυλή δεν παίζει ρόλο, απλώς μπορεί το δάγκωμα να είναι ισχυρότερο. Δεν υπάρχουν φυλές που είναι πιο επιθετικές με βάση το DNA τους, απαιτείται μόνο ειδική μεταχείριση. «Τι θα τα κάνουμε κι εμείς; Δεν μπορούμε να μαζεύουμε ό,τι κινείται. Συνεχώς ξεμένουμε από τροφές, μαγειρεύουμε τώρα πάλι. Και μέσα και έξω από το καταφύγιο χρειαζόμαστε 500 ευρώ την ημέρα μόνο για τις τροφές. Φάρμακα, αντιπαρασιτικά, τροχαία, χειρουργεία, ποιος θα τα πληρώσει; Έχουν γονατίσει και τα σωματεία», αναφέρει σε μια στιγμή απόγνωσης η πρόεδρος του ΦΟΚ.Να συνεργαστούν οι Περιφέρειες, οι Δήμοι, η Δημοτική Αστυνομία, οι εμπλεκόμενοι φορείς, ο Φιλοζωικός και οι εθελοντές και να γίνει σοβαρή συζήτηση για το πώς θα γίνουν σωστοί έλεγχοι και πώς θα στηριχθούν οι εθελοντικές προσπάθειες που υπάρχουν σε κάθε περιοχή και στηρίζουν το έργο των Δήμων, προτείνει η Κατερίνα Πεζώνη και προσθέτει τα παρακάτω: «Οι εθελοντές παλεύουν μόνοι τους και είναι απογοητευμένοι, νιώθοντας ότι δεν τους αναγνωρίζεται αυτό που κάνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτή η καλή πρωτοβουλία για τις μαζικές στειρώσεις γατιών στην Καλαμάτα που ακυρώθηκε για έκτακτο λόγο. Εθελόντριες και εθελοντές έμειναν με τις γάτες στα κλουβιά και θα έπρεπε αυτά τα ζώα να στειρωθούν από τα προγράμματα του Δήμου. Τι θα έπρεπε να κάνουν με αυτές τις γάτες; Να τις απελευθέρωναν αστείρωτες; Μα δε θα ξαναπιάνονταν ποτέ. Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχει ενδιαφέρον και γίνονται υιοθεσίες τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα. Ωστόσο, ολόκληρες κατηγορίες αποκλείονται. Δεν υπάρχει ζήτηση για κυνηγόσκυλα, τσοπανόσκυλα και γενικά μεγαλόσωμα ή ζώα με προβλήματα, που είναι και τα περισσότερα.Το 2025 έκλεισε με την Κατερίνα να κρατάει ένα κουτάκι στην καρδιά της με τις πικρές απώλειες, αλλά και να φωτίζεται από τη σκέψη της «Σουζάνας» που βρήκε σπίτι στην Αγγλία και, μάλιστα, θα κάνει χειρουργείο για να διορθωθούν τα στραβά της ποδαράκια. Από τα μικρά θαύματα που έγιναν για τη «Νύχτα» και το (κατάμαυρο!) «Λεμόνι», που βρήκαν υιοθεσία έπειτα από 10-15 χρόνια στο καταφύγιο του ΦΟΚ. Χωρίς να χρειάζεται να αφήσουμε να περάσει τόσος χρόνος, μια ολόκληρη σκυλίσια ζωή, δηλαδή, ας είναι η παρακάτω ελπιδοφόρα εικόνα που θα κρατήσουμε: «Βρήκαν οικογένεια και ήταν τόσα χαρούμενα κι αυτά και εμείς. Δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε. Μιλάμε για ζώα που δεν ξέρανε τίποτε άλλο από το καταφύγιο και τώρα θα έχουν το δικό τους άνθρωπο, θα πηγαίνουν βόλτα, θα κοιμούνται στα ζεστά και δε θα χρειάζεται να μοιράζονται τροφή». Στις αρχές Δεκεμβρίου η Ειδική Γραμματεία Προστασίας των Ζώων Συντροφιάς του υπουργείου Εσωτερικών απένειμε τα «Βραβεία Φιλοζωίας 2025 – Ηρωικές Καρδιές», σε 168 βραβευθέντες απ’ όλη την Ελλάδα, «που με το έργο τους αποτελούν ζωντανό κύτταρο προσφοράς και ανθρωπιάς σε όλη τη χώρα». Δε θα μπορούσε να λείψει ο Φιλοζωικός Όμιλος Καλαμάτας, παραλαμβάνοντας το βραβείο του με την πρόεδρο Κατερίνα Πεζώνη και τη γραμματέα Βασιλεία Χανδρινού.
Λιγότερο από 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΕΙΔΗΣΕΙΣ – ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΘΑΡΡΟΣ .
