Η τελετή της “βάπτισης” του Σταυρού στην Ζάκυνθο από την εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ του 1884

Του ΔΙΟΝΥΣΗ ΦΛΕΜΟΤΟΜΟΥ*Ακολουθεί η περιγραφή αυτού του «τρόπου», η οποία είναι ακριβώς η ίδια, η οποία τηρείται μέχρι και σήμερα. Για την ιστορία την μεταφέρουμε εδώ.
Η λειτουργία του ναού της Μητροπόλεως θα αρχίζει ακριβώς στις 9 και θα τελειώνει στις 10 1/2 . Μετά θα αρχίζει η τελετή του Αγιασμού, η οποία θα διαρκεί έως τις 11 ¼. Τότε θα προσέρχονται στην εκκλησία οι πολιτικές αρχές, ο Νομάρχης και ο Δήμαρχος, «μετά των υπαλλήλων αυτών, οι Δικασταί, οι Καθηγηταί και Διδάσκαλοι, και εν γένει όλοι οι υπάλληλοι, όλοι οι Αξιωματικοί μεθ’ όλου του στρατού, και η οργανική μουσική πλήρης». Επίσης «Οι Ιερείς όλοι της πόλεως, έχοντες κατά την ώραν εκείνην τετελεσμένην την λειτουργίαν εις τους Ναούς της Ενωρίας αυτών, προσέρχονται και ούτοι εις τον Ναόν της Μητροπόλως, φέροντες μεθ’ εαυτών φελόνιον και επιτραχήλιον και μίαν λαμπάδα, επίσης δε και οι εγκριτότεροι των ψαλτών της πόλεως».
Στις 11 ½ θα εξέρχεται από την εκκλησία η πομπή, «κατά τάξιν», με τον Αρχιεπίσκοπο να φορεί πλήρη την αρχιερατική στολή, τον κλήρο, τις αρχές, μαζί με τον στρατό, ο οποίος θα προπορεύεται, ενώ θα παιανίζει η φιλαρμονική. Η λιτανεία θα διασχίζει την πλατεία του Ποιητή (έτσι λεγόταν τότε η πλατεία Αγίου Μάρκου, προς τιμήν του Διονυσίου Σολωμού), θα φτάνει στο Γεφύρι και από εκεί θα καταλήγει στην θάλασσα, απέναντι από το Τελωνείο. Στο σημείο αυτό, σε ξύλινη αποβάθρα, θα «γίνεται μικρά τελετή», μετά από την οποία θα «βαπτίζεται υπό του Αρχιερέως μέγας Σταυρός αργυρούς εις την θάλασσαν, ο καλούμενος Σταυρός του Καπίτωλου δια της αυτής ράβδου επί της οποίας φέρεται, χωρίς να ριφθή ιδιαίτερος Σταυρός εις την θάλασσαν».Χαρακτηριστικό είναι το τέλος του κειμένου της «Αλήθειας», το οποίο μεταφέρουμε αυτούσιο, με την ορθογραφία της εποχής, όπως κάναμε και με όλα τα προηγούμενα αποσπάσματα της εφημερίδας, που χρησιμοποιήσαμε, στο μονοτονικό, όμως, σύστημα γραφής, για καθαρά τεχνικούς λόγους:Από το κείμενο αυτό της «Αλήθειας» μαθαίνουμε την αλήθεια για το ξεκίνημα του διαφορετικού αυτού εθίμου της ημέρα των Θεοφανείων της Ζακύνθου, που ξεκίνησε το 1885 και γνωρίζουμε το ποίοι το καθιέρωσαν. Να τονίσουμε πως η γραφή του έχει καθαρά το ύφος εκκλησιαστικού τυπικού και πως από αυτό υποψιαζόμαστε πως έχει γραφτεί από τον ίδιο τον Λάτα ή κάποιον εκπρόσωπο της Μητροπόλεως με την δική του επίβλεψη ή εντολή. Από την Μητρόπολη του νησιού, μετά την έγκριση και των άλλων δύο τοπικών αρχών, πρέπει να στάλθηκε και στην εφημερίδα.1956-2024) υπήρξε αρθρογράφος της “Εβδομάδας της Ζακύνθου” (1987-1994) και του “Ερμή” από το έτος 1995.