Η Βρύση του Πασά στον Βροντάδο ΧίουΗ Βρύση του Πασά στη Λευκάδα«χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια – μόνο τρόπο να κοιτάνε». Όποια κι αν ήταν η αφετηρία τους, εκείνη τη στιγμή στη Βρύση του Πασά, τα μάτια τους κοίταζαν ….το ίδιο μέλλον.
Και ενώ ξεκίνησα απλώς να δω την ψυχή αυτής της φωτογραφίας και να της δώσω φωνή, η κατεύθυνση που μου υποδείξατε με γοητεύει και με προκαλεί να προχωρήσω βαθύτερα. Η συζήτησή μας μου έδωσε το έναυσμα και ήδη αναζητώ αρχειακό υλικό εκπαιδευτικών μονάδων της περιόδου, για τη συγκεκριμένη μαθητική σύνθεση. Εννοείται πως όταν προκύψουν νεότερα δεδομένα, θα επανέλθω για ενημέρωση.
Σας ευχαριστώ γι’ αυτό. Ο διάλογος που ανοίξατε είναι για μένα πραγματικά πολύτιμος. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για τις επισημάνσεις και για τα γενναιόδωρα λόγια σας.
Και ναι, θα είναι μεγάλη μου χαρά και τιμή φωτογραφικό υλικό της συλλογής σας από την αγαπημένη σας -μας- Λευκάδα, να τολμήσω να το «διανθίσω» με λόγο.
Αγαπητέ κε Χολέβα, θαρρώ συμφωνήσαμε σε κάτι…: ότι αυτή η φωτογραφία αποτυπώνει μια ολόκληρη εποχή. Ίσως, τελικά, αυτό να είναι και το ουσιαστικότερο: όχι μόνο να εντοπίσουμε έναν τόπο, αλλά να κατανοήσουμε μια στιγμή.
Έτσι, η φωτογραφία αυτή δεν είναι μόνο ένα κειμήλιο της Λευκάδας, αλλά και ένα τεκμήριο για το πώς ο τόπος μάγευε τους ταξιδιώτες ήδη από το 1936. Τα επώνυμα δείχνουν την καταγωγή τους, η σιωπή των απογόνων δείχνει την ξενιτιά τους, αλλά το χειρόγραφο δείχνει, για πάντα, τον τόπο της συνάντησής τους.
Με εκτίμηση.
Μιχαλά Χριστίνα»