Γράφει ο Φοίβος Ιωσήφ
Eγώ από την αρχή τον είχα καταλάβει: χαρτοπαίχτης και αχάλαγος, ούτε παιδιά υπολόγιζε, ούτε γυναίκα ούτε σκεφτόταν το µέλλον του.
Καθόταν τα βράδια µε τη νεαρή δεύτερη γυναίκα του, χαριεντιζόταν και έγραφε και καµµιά ασυναρτησία στα τεφτέρια του. Αµ, δεν γίνεται έτσι προκοπή βρε Φιοντόρ, θα σε φάει η φτώχεια και η ανέχεια.
Μόλις τα κατάφερνε λίγο, δανειζόταν από τους εκδότες του λίγα έως πολλά ρούβλια και κατευθείαν στο τραίνο µε προορισµό το Wiesbaden στη Γερµανία. Ξενοδοχείο και βουρ για το Casino. Έµπαινε µέσα και κράταγε ίσα ίσα τα χρήµατα για να ξαναγυρίσει µε το τραίνο στην Πετρούπολη. Ήξερε καλά από την αρχή ότι θα έχανε.
Έξω από το Casino σήµερα γράφει: εδώ εµπνεύσθηκε ο Ντοστογιέφσκι το περίφηµο βιβλίο του «Ο παίχτης». Το είχα βρει και σε προθήκη βιβλιοπωλείου στο Buenos Aires µε τον τίτλο El Jugador. Πού να φανταζόταν ότι τα βιβλία του θα φτάνανε στου διαόλου τη µάνα. Κι όµως, εκεί έφτασαν κι ακόµη παρά πέρα! Μόλις έχανε τα χρήµατά του, άντε πάλι µε το τραίνο για την Αγία Πετρούπολη. Πάλι βουτιά στη φτώχεια και την κακοµοιριά. Ήθελε όµως να το παίξει και ολίγον ήρωας κι έγραψε σε µερικά άρθρα στην εφηµερίδα, κάποιες κουβέντες υπέρ του ταλαιπωρηµένου λαού της Ρωσίας. Έτσι µάς είσαι κύριε Ντοστρογιέφσκι; Το πήρε χαµπάρι η τσαρική αστυνοµία Okhrana, τον τσουβάλιασε και τον µπουντρούµιασε για τέσσερα χρόνια στα κάτεργα της Σιβηρίας κοντά στην πόλη Οµσκ. Για να είµαστε ακριβείς καταδικάστηκε στην αρχή σε θάνατο αλλά ακυρώθηκε πριν την εκτέλεση η θανατική ποινή του. Με τέτοια µυαλά που είχε δεν περιµέναµε και κάτι καλύτερο.
Από την άλλη πλευρά, σήµερα ο περίφηµος Elon Mask σκίζει χασέδες. Να ουρανοξύστες, να κότερα, να τράπεζες, να εταιρείες, δεν είναι κανένας ελαφρύς σαν τον Ντοστογιέφσκι, έχει µια βαρύτητα ο άνθρωπος, δεν είναι κανένας χαρτοπαίχτης και δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσµος θυµάται τόσο πολύ τον Ντοστογιέφσκι και τον δολοφόνο Ρασκόλνικωφ στο «Έγκληµα και τιµωρία» και δεν κάθεται να θαυµάζει τον Elon και τον φίλο µας Ντόναλντ µε εδάφη σαν της Γροιλανδίας και του Καναδά. Αλλά ο κόσµος έτσι ήταν πάντα, του άρεσε να θαυµάζει ιστοριούλες σαν το βιβλίο «Αναµνήσεις από το σπίτι των πεθαµένων» και το άλλο βιβλίο «Αδελφοί Καραµαζώφ».
Βρε κοίταξε τις εταιρείες του Elon Mask µε τα δισεκατοµµύρια µε προορισµό τα τρισεκατοµµύρια και άσε στη λυπητερή τον άλλον µε τους «∆αιµονισµένους» . Αυτουνού µέχρις εκεί έφτανε το µυαλό του, εσύ προχώρα παραπέρα και κοίταζε πάντα ψηλά τους ουρανοξύστες του σύγχρονου επιχειρηµατία, ο Ντοστογιέφσκι πάει, ξόφλησε, για να µην πω πως ξέφτισε όπως τα παλιά του πλέον βιβλία. Ξέχασέ τον πια αυτόν, ο κόσµος έχει πια καινούριους και σύγχρονους προσανατολισµούς (burger µε διπλό τυρί και µπόλικο bacon), όχι τίποτα άλλο, να ξέρουµε να ξεχωρίζουµε τις γεύσεις βρε παιδί µου και τα διάφορα νοµίσµατα. Για ρώτα λίγο τον Elon, να δεις πώς παίζει όλες τις γεύσεις µε το ένα χέρι πίσω.
Σιγά µην ασχοληθεί ο τρισεκατοµµυριούχος µε τον πρίγκηπα Νεχλιούντοφ του Τολστόι και την κατηγορούµενη Κατιούσα. Αυτός άλλωστε δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί µε πρίγκηπες και κατηγορούµενες. Αυτός θα φτάσει στην πόρτα του Αχέροντα και θα νοµίσει ότι βρίσκεται µπροστά στην πισίνα της έπαυλής του. Έτσι ακριβώς συµβαίνει όταν σε απασχολεί περισσότερο η Wall Street από τον Μπάρµπα Γκοριό του Μπαλζάκ.
Άντε λοιπόν και καλή ψυχή. Μηδέποτε εις το επανιδείν!