Ραδιοφωνική συνέντευξη του Δημήτρη Μεσσάρη στον Σάκη Βούτο, με βασικό θέμα τις αποφάσεις και τους χειρισμούς της δημοτικής αρχής Ληξουρίου γύρω από τον χώρο των αλιευτικών σκαφών στα Λεγατάτα, τη γενικότερη διαχείριση λιμενικών υποδομών και την πορεία έργων στην πόλη.Η θέση του Μεσσάρη είναι ότι ο χώρος πρέπει να παραμείνει για χρήση από τους ντόπιους ψαράδες και την τοπική κοινωνία, να σταματήσει κάθε διαδικασία παραχώρησης με τους συγκεκριμένους όρους, και να υπάρξει ευρύτερη κοινωνική αφύπνιση απέναντι στις επιλογές της δημοτικής αρχής.
Σάκης Βούτος: Κύριε Μεσσάρη, ποια είναι η ουσία της αντίδρασής σας για όσα συζητήθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο σχετικά με τον συγκεκριμένο χώρο;
Δημήτρης Μεσσάρης: Η ουσία είναι πολύ απλή. Εμείς ως αντιπολίτευση ζητήσαμε από το 2024 να μας δοθεί πλήρης φάκελος για το τι σχεδιάζεται στον συγκεκριμένο χώρο, ποιες αδειοδοτήσεις υπάρχουν και ποια είναι η συνολική κατεύθυνση. Δεν σταθήκαμε μόνο στην κριτική. Θέλαμε να έχουμε εικόνα για να κάνουμε και προτάσεις. Αντί γι’ αυτό, διαπιστώσαμε ότι προχωρούσε μια διαδικασία χωρίς καθαρή ενημέρωση και χωρίς ουσιαστική συζήτηση.
Σάκης Βούτος: Εσείς λέτε δηλαδή ότι έγινε προσπάθεια να προχωρήσει μια ιδιωτικοποίηση χωρίς να έχει ενημερωθεί σωστά το Δημοτικό Συμβούλιο;
Δημήτρης Μεσσάρης: Αυτό ακριβώς λέω. Εμφανίστηκε μια οικονομοτεχνική μελέτη, η οποία δεν παρουσιάστηκε ποτέ όπως έπρεπε. Πάνω σε αυτήν άρχισε να χτίζεται μια διαδικασία μίσθωσης και ιδιωτικής εκμετάλλευσης του χώρου. Εμείς δεν είδαμε ποτέ ουσιαστικό διάλογο, ούτε με το Δημοτικό Συμβούλιο ούτε με την τοπική κοινωνία.
Σάκης Βούτος: Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γινόταν με τους επαγγελματίες και τους ιδιώτες ψαράδες που ήδη χρησιμοποιούν τον χώρο.
Δημήτρης Μεσσάρης: Αυτό είναι και το πιο σοβαρό. Μιλάμε για ανθρώπους που είναι δεμένοι ιστορικά, κοινωνικά και επαγγελματικά με αυτό το σημείο. Δεν μπορείς να τους λες ξαφνικά «φεύγετε από εδώ» χωρίς να έχεις εξασφαλίσει πρώτα λύση που να είναι δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη. Για εμάς αυτό το κομμάτι της πόλης πρέπει να παραμείνει στην τοπική κοινωνία και να συνεχίσει να εξυπηρετεί τις ανάγκες της.
Σάκης Βούτος: Πιστεύετε ότι πίσω από αυτή την υπόθεση υπάρχει ένας ευρύτερος σχεδιασμός για ιδιώτες και μαρίνες;
Δημήτρης Μεσσάρης: Προφανώς υπάρχει μια γενικότερη κατεύθυνση. Το βλέπουμε συνολικά. Μεταφέρονται αρμοδιότητες, ανοίγει ο δρόμος για διαφορετικές χρήσεις και ιδιωτικές εκμεταλλεύσεις και παρουσιάζονται όλα αυτά ως ανάπτυξη. Εγώ λέω κάτι πολύ καθαρό: δεν μπορείς να μιλάς για ανάπτυξη όταν πρώτα ξεριζώνεις τις τοπικές ανάγκες και μετά φέρνεις το επιχειρηματικό ενδιαφέρον.
Σάκης Βούτος: Είπατε και κάτι ακόμα πολύ σοβαρό. Ότι το Ληξούρι αντιμετωπίζεται σαν «μικρό μαγαζί».
Δημήτρης Μεσσάρης: Δυστυχώς αυτή είναι η εικόνα που βγαίνει. Ότι ο τόπος δεν αντιμετωπίζεται με στρατηγική και σεβασμό, αλλά με λογικές αποσπασματικές, πρόχειρες και συχνά εξυπηρετικές για λίγους. Το Ληξούρι δεν είναι μικρό μαγαζί κανενός. Είναι ένας ιστορικός τόπος με κοινωνία, ανάγκες, επαγγελματίες, ψαράδες, νέους ανθρώπους και προοπτική.
Σάκης Βούτος: Θεωρείτε ότι χάθηκαν ευκαιρίες και στο παρελθόν, ειδικά μετά τους σεισμούς του 2014;
Δημήτρης Μεσσάρης: Βεβαίως χάθηκαν. Τότε υπήρχαν δυνατότητες να γίνει σοβαρός σχεδιασμός για το λιμάνι, για εκβάθυνση, για συνολική λιμενική στρατηγική, για αναβάθμιση υποδομών. Υπήρξαν μελέτες, υπήρξαν προτάσεις, υπήρξαν άνθρωποι με γνώση που έβαλαν ιδέες στο τραπέζι. Αυτά δεν αξιοποιήθηκαν όπως έπρεπε. Και σήμερα βλέπουμε τις συνέπειες.
Σάκης Βούτος: Άρα το ζήτημα δεν είναι μόνο τα Λεγατάτα αλλά συνολικά το πώς διοικείται ο τόπος.
Δημήτρης Μεσσάρης: Ασφαλώς. Δεν είναι ένα μεμονωμένο ζήτημα. Είναι η εικόνα μιας δημοτικής αρχής που δεν ακούει όσο πρέπει, που δεν διαβουλεύεται ουσιαστικά, που δεν αξιοποιεί σωστά την τεχνική γνώση και που τελικά δεν πείθει ότι έχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το Ληξούρι. Αυτό φαίνεται και από τα έργα, από τις καθυστερήσεις, από τις επιλογές που γίνονται χωρίς κοινωνική και αισθητική συνοχή.
Σάκης Βούτος: Ποια είναι η δική σας καθαρή θέση για το τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα;
Δημήτρης Μεσσάρης: Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Να σταματήσει κάθε διαδικασία που απομακρύνει τον χώρο από την τοπική κοινωνία. Να υπάρξει πλήρης διαφάνεια. Να συζητηθεί σοβαρά το μέλλον της περιοχής με τους επαγγελματίες, τους κατοίκους και το Δημοτικό Συμβούλιο. Και να γίνει επιτέλους ένας σχεδιασμός που θα στηρίζει τον τόπο, όχι που θα τον παραδίδει κομμάτι-κομμάτι.
Σάκης Βούτος: Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στην κοινωνία του Ληξουρίου;
Δημήτρης Μεσσάρης: Ότι πρέπει να καταλάβει ποιο είναι το πραγματικό της συμφέρον. Να μη βλέπει τα ζητήματα αποσπασματικά, αλλά συνολικά. Όταν χάνεται ένας τέτοιος χώρος, όταν αλλάζει ο χαρακτήρας μιας περιοχής, όταν παραμερίζονται οι άνθρωποι του τόπου, τότε το τίμημα δεν είναι προσωρινό. Είναι βαθύ και μακροχρόνιο. Το Ληξούρι πρέπει να υπερασπιστεί την ταυτότητά του και τους ανθρώπους του.