Από ένα σκοτεινό αφήγημα για τη μνήμη, τη δικαιοσύνη και τις σκιές του παρελθόντος έως έναν σύγχρονο στοχασμό για τη συναίνεση και τα όριά της, οι επιλογές της εβδομάδας ανοίγουν δύσκολες αλλά αναγκαίες συζητήσεις για την κοινωνία και τον άνθρωπο.
Το νόημα της συναίνεσης
Συγγραφέας: Clara Serra
Εκδόσεις Πόλις
Σελίδες: 104
«Η έννοια της συναίνεσης στη σεξουαλική πράξη είναι αναγκαία, αλλά όχι επαρκής. Το «ναι» δεν αρκεί. Πρέπει να υπάρχει πάντοτε η πραγματική δυνατότητα του «όχι», ανεξαρτήτως του τι πιθανόν να συμφωνήθηκε πριν ή του αν μια σεξουαλική σχέση έχει ήδη ξεκινήσει. Η όποια συναίνεση πρέπει να είναι δυνατόν να ανακαλείται ανά πάσα στιγμή. Κλασικό ιστορικό παράδειγμα: η συναίνεση στον γάμο είναι έγκυρη, μόνο όταν αναγνωρίζεται η δυνατότητα του διαζυγίου.
Η νεοφιλελεύθερη άποψη του συμβολαίου, που θεωρεί ότι το «ναι» είναι αρκετό, στηρίζεται στην υποτιθέμενη ισότητα των συμβαλλόμενων μερών, που προϋποθέτει την τυπική δυνατότητα του «όχι». Είναι, όμως, έτσι; Οι γυναίκες πολύ συχνά εγκλωβίζονται στη μέγγενη πολλαπλών ανισοτήτων (υλικών, οικονομικών, κοινωνικών, συζυγικών), πράγμα που καθιστά δύσκολη και αμφίβολη τη δυνατότητα της άρνησης. Επιπροσθέτως, υποστηρίζει η συγγραφέας, πρέπει να απαλλαγούμε από την ψευδαίσθηση ότι η συναίνεση ταυτίζεται με τη σεξουαλική επιθυμία. Η επιθυμία δεν είναι ούτε το τρελό άλογο που πρέπει να υποτάξουμε, ούτε η μακάρια εκδήλωση ενός πνεύματος απελευθέρωσης. Η επιθυμία είναι κάτι πολύπλοκο, αντιφατικό, ανορθολογικό, και πρέπει να αποδεχτούμε ότι μπορεί να υπάρχει διάσταση μεταξύ επιθυμίας και βούλησης. Μπορεί να επιθυμείς, αλλά να μη θέλεις. Και η εκδήλωση αυτής της άρνησης πρέπει να είναι πάντοτε δυνατή και να γίνεται πάντοτε σεβαστή.»
Η Κλάρα Σέρα γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1982. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης (UCM). Εργάστηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μέλος των Podemos, διετέλεσε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος, υπεύθυνη για θέματα ισότητας, φύλου και φεμινισμού, καθώς και βουλεύτρια στο περιφερειακό κοινοβούλιο της Μαδρίτης. Το 2019 αποχώρησε από τους Podemos και, από το 2020, εργάζεται ως ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης (ADHOC), όπου και υποστήριξε τη διδακτορική της διατριβή. Με τα έργα της προωθεί έναν πλουραλιστικό και συμπεριληπτικό φεμινισμό που συνδέεται με τα κοινωνικά κινήματα (φεμινισμός του 99%).