Ξεκινά εκστρατεία ενημέρωσης στα γυμνάσια της πόλης μετά το Πάσχα
«Πονοκέφαλος» η υποχρηματοδότηση των σχολείων
Η επαγγελματική εκπαίδευση στο Ρέθυμνο έχοντας εξελίξει σε μεγάλο βαθμό τα προσφερόμενα προγράμματα σπουδών και τη μαθητεία, αποκτά έναν άλλο χαρακτήρα πλέον που διαχωρίζεται τελείως από την παρωχημένη αντίληψη ότι το ΕΠΑΛ είναι ένας τύπος σχολείου για μαθητές με μειωμένες γνωστικές ικανότητες. Ωστόσο, μεγάλο εμπόδιο στη λειτουργία τους όπως βέβαια και όλων των σχολείων του δήμου Ρεθύμνης είναι η κατάργηση των σχολικών επιτροπών από το καλοκαίρι του 2024.
Το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή τα κονδύλια που διατίθενται για τα σχολεία του Ρεθύμνου περνάνε από τα «χέρια» του Δήμου και των δύσκαμπτων, γραφειοκρατικών του διαδικασιών «πάει» τις όλες διαδικασίες εξαιρετικά αργά. Από την προμήθεια γραφικής ύλης, ή την αποκατάσταση μικροζημιών μέχρι την κάλυψη σοβαρότερων περιπτώσεων που πολλές φορές κρίνονται και κατεπείγουσες μιας και τίθενται θέματα ασφάλειας παιδιών και προσωπικού, όλα περνάνε τώρα από τα πολλαπλά στάδια ελέγχου και εγκρίσεων του δημοσίου μέχρι να ικανοποιηθούν.
Και το πρόβλημα έγκειται όπως το περιγράφει η κ. Μπρόκου στο ότι πριν τη θεσμοθέτηση του νέου συστήματος χρηματοδότησης των σχολείων του Δήμου, οι διευθυντές σε συνεργασία με τις επιτροπές κατάφερναν με πιο απλουστευμένο τρόπο να διαχειριστούν τα κονδύλια για το σχολείο, ανεξάρτητα αν ήταν λίγα ή πολλά. Το σημαντικό όπως λέει ήταν ότι τουλάχιστον γνώριζαν τον προϋπολογισμό τους. Τώρα αν χρειάζονται κάτι μαζικά τα σχολεία γίνονται διαγωνισμοί οπότε περιμένουν από εκεί να προμηθεύουν το οτιδήποτε, και αν δεν υπάρχει διαγωνισμός για κάτι που χρειάζονται χρησιμοποιούν τη λεγόμενη πάγια προκαταβολή (500€ και 1.000€, ανάλογα τη δυναμικότητα του σχολείου και άλλα κριτήρια) γύρω από την οποία όμως υπάρχει μεγάλη ασάφεια όπως ισχυρίζεται η διευθύντρια, με αποτέλεσμα πολλοί διευθυντές θέλοντας να μην πάρουν την ευθύνη, δεν τη χρησιμοποιούν καν. «Αυτή τη στιγμή σαν σχολεία δεν ξέρουμε τι έχουμε και τι δεν έχουμε. Πέρυσι ένα ολόκληρο χρόνο περιμέναμε σαν σχολείο να πάρουμε την πάγια προκαταβολή. Την πήραμε τον Σεπτέμβριο. Ήρθε μετά από εννέα μήνες. Και σε ό,τι αφορά τη φετινή χρονιά… τελείωσε. Η χρονιά τελείωσε δηλαδή έχουμε ακόμα ένα μήνα μάθημα, μετά είναι οι εξετάσεις και δεν έχουμε πάρει ακόμα για φέτος την πάγια προκαταβολή, που σημαίνει ότι δεν ξέρω και εγώ ακόμα πως υπάρχουμε. Κάνανε διαγωνισμό για τα τρόφιμα (σ.σ. υλικά για το εργαστήριο Τεχνολογίας Τροφίμων) και βγήκε άγονος. Ξανακάνανε και ξαναβγήκε άγονος. Και τι θα κάνουμε εμείς; Επειδή βγαίνει και ξαναβγαίνει άγονος δεν θα κάνουμε εργαστήρια;».
Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω προφανώς είναι η καθημερινή υπολειτουργία των σχολείων, η αδυναμία κάλυψης ζωτικών αναγκών και μια γενικότερη αίσθηση εγκατάλειψης. Πολλοί διευθυντές αναγκάζονται να σκαρφίζονται τρόπους άλλους για να βρουν χρηματοδότηση για τα σχολεία τους, πολλοί βασίζονται σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες ενώ την υποβάθμιση που δέχεται ο δημόσιος χαρακτήρας των σχολείων αποτυπώνει χαρακτηριστικά κλείνοντας η κ. Μπρόκου με ένα παράδειγμα το οποίο μας έχει ξανα-αναφέρει («Ρ.Ν.» 4/12/2025 «Σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία των σχολείων εξαιτίας της κατάργησης των σχολικών επιτροπών»): «Ξέρετε τι κάνουμε για να πραγματοποιήσουμε τα εργαστήρια τεχνολογίας και τροφίμων; Μαζεύουμε τα μπουκάλια και τα αλουμινοκουτάκια και τα πηγαίνουμε στην ανακύκλωση και παίρνουμε τα κουπόνια για να αγοράσουμε τα υλικά που χρειαζόμαστε. Είναι δυνατόν να λειτουργούμε έτσι;».
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Ρέθυμνο – RethNea.gr – Ρεθεμνιώτικα Νέα .
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά