Με ιδιαίτερη χαρά ξεκίνησα να παρακολουθώ τη μικρού μήκους ταινία «Κι απογειώνομαι» που όσο προχωρούσε, βρέθηκα να τη βλέπω με μια βαθιά, αβίαστη συγκίνηση.Ενοιωσα ότι δεν είναι απλώς μια καλή μαθητική δουλειά. Είναι κάτι πιο ολοκληρωμένο, με καθαρή ματιά, ευαισθησία και αλήθεια. Φαίνεται πως εδώ δεν μπήκαν μόνο ιδέες, αλλά φροντίδα, χρόνος και ουσιαστική πίστη ότι τα παιδιά μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα και να δημιουργήσουν κάτι που ξεπερνά το αναμενόμενο. Και τα κατάφεραν !!Στο πρόσωπο της κυρίας Στεμπίλη και της κυρίας Νιφόρα αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσοι συνέβαλαν — πάνω όλους στο κάθε παιδι ξεχωριστά, εκπαιδευτικούς, Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων και φυσικά στην ομάδα των Micro.
Είναι μια δουλειά που έγινε με ψυχή και αυτό φαίνεται.
Εύχομαι ολόψυχα, η πορεία αυτής της ταινίας να είναι όμορφη και ουσιαστική και να ανοίξει τον δρόμο για ακόμη περισσότερες δημιουργίες με την ίδια αλήθεια και δύναμη.
