Με στολισμένα βάγιατρώγω ψάρι και χαμψίν,και τ’ απάν τη Κερεκήτρώγω το παχύ τ’ αρνί.Θεία-θεία να το κερκέλ’και δωσ’ με το κόκκινον τ’ ωβόν.
Για τους κάτοικους οι φωνές αυτές των παιδιών είναι πολύ παραπάνω από κάλαντα: Είναι μια ζωντανή γέφυρα με τις δικές τους αναμνήσεις, και τις ρίζες που κρατούν γερά στον κόσμο. Οι μικροί μαθητές μεταφέρουν την ελπίδα ότι ο πολιτισμός του Πόντου θα συνεχίσει να ταξιδεύει αλώβητος στο χρόνο.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΠΟΝΤΟΣ – pontosnews.gr .