Ζούμε σε μια εποχή όπου η διεθνής αβεβαιότητα δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση αλλά καθημερινότητα. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η γεωπολιτική ένταση, η αστάθεια στις αγορές ενέργειας και η πίεση που μεταφέρεται στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις, μας υπενθυμίζουν ότι η Ελλάδα οφείλει να στέκεται όρθια, σοβαρή και προετοιμασμένη.
Σε τέτοιες στιγμές, η πατρίδα δεν έχει την πολυτέλεια ούτε της εσωστρέφειας ούτε της μικροπολιτικής. Χρειάζεται καθαρή στρατηγική, κοινωνική συνοχή, εθνική ενότητα και πολιτικές αποφάσεις που να στηρίζουν έμπρακτα τον πολίτη, τον εργαζόμενο, τον αγρότη, τον επαγγελματία, την ελληνική οικογένεια.
Η νέα αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ από την 1η Απριλίου, όπως ανακοινώθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο, δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι μια παρέμβαση με κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα. Είναι μια ακόμα κίνηση προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της εργασίας και της αξιοπρέπειας του εργαζομένου.
Όταν ο πολίτης βλέπει βελτίωση στο εισόδημά του, όταν μειώνεται η ανεργία, όταν δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, τότε χτίζεται μια πιο ανθεκτική κοινωνία. Και ας μην το ξεχνάμε: η πραγματική ανάπτυξη δεν μετριέται μόνο με δείκτες και ποσοστά. Μετριέται με το αν ο νέος άνθρωπος μπορεί να μείνει και να προοδεύσει στην πατρίδα του. Μετριέται με το αν η ελληνική περιφέρεια, ο πρωτογενής τομέας, η επιχειρηματικότητα και η αγορά εργασίας αποκτούν προοπτική.
Ιδιαίτερα σήμερα, όπου η ενεργειακή ανασφάλεια και ο πληθωρισμός πιέζουν τις αντοχές της κοινωνίας, τα μέτρα στήριξης για τα καύσιμα, τις μεταφορές, τους αγρότες και τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια έχουν σαφή στόχο: να μπει ένα ανάχωμα απέναντι σε μια κρίση που δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα, αλλά χτυπά και την ελληνική πόρτα. Ωστόσο, το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο από την οικονομία. Είναι βαθιά εθνικό. Η χώρα μας βρίσκεται σε μια γεωγραφική γειτονιά με αυξημένες εντάσεις, ανοιχτές πληγές και συνεχείς ανακατατάξεις.
Η Ελλάδα οφείλει να είναι ισχυρή διπλωματικά, σταθερή θεσμικά και αποφασιστική αμυντικά. Η παρουσία της σε ευρωπαϊκό, διεθνές και περιφερειακό επίπεδο δεν είναι θέμα προβολής, αλλά ζήτημα εθνικού συμφέροντος. Και γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία το μήνυμα που εκπέμπεται προς τα έξω: ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με φωνή, με κύρος, με σταθερότητα, με στρατηγικές συμμαχίες και με ξεκάθαρο προσανατολισμό. Το ίδιο ισχύει και για την άμυνα της πατρίδας. Η εικόνα των Ενόπλων Δυνάμεων στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου δεν ήταν μόνο συμβολική. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η ελευθερία, η ειρήνη και η εθνική κυριαρχία δεν είναι αυτονόητες έννοιες. Θέλουν διαρκή επένδυση, σχέδιο, ετοιμότητα και πίστη στην αποστολή.
Η Ελλάδα ήταν, είναι και πρέπει να παραμείνει μια ειρηνική δύναμη αποτροπής. Μια χώρα που δεν απειλεί, αλλά δεν απειλείται. Μια χώρα που σέβεται το διεθνές δίκαιο, αλλά ταυτόχρονα προστατεύει με αποφασιστικότητα τα σύνορά της, τα κυριαρχικά της δικαιώματα και την ιστορική της συνέχεια.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε λιγότερο θόρυβο και περισσότερη ουσία. Χρειαζόμαστε πολιτική με εθνικό πρόσημο, κοινωνική ευθύνη και πίστη στις δυνατότητες του τόπου μας. Γιατί η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει μπροστά. Αρκεί να παραμείνει ενωμένη, σταθερή και περήφανη. Και αυτό είναι ευθύνη όλων μας.
Γράφει ο Νίκος Τσερκεζίδης Επιχειρηματίας