Η ελληνική αστική εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση, λίγα χρόνια μετά την ήττα του Ναπολέοντα, σε μια Ευρώπη που κυριαρχούσε η Ιερά Συμμαχία, ανέτρεψε το παλιό, τη φεουδαρχική εξουσία και την οθωμανική κυριαρχία και άνοιξε τον δρόμο για τη συγκρότηση του νέου, του ελληνικού αστικού κράτους. Το 1821, η ανερχόμενη τότε ελληνική αστική τάξη εξέφρασε το αναγκαίο επαναστατικό βήμα μπροστά. Τα πιο πρωτοπόρα και ριζοσπαστικά τμήματά της, εμπνευσμένα από τις αστικές επαναστάσεις και τα κινήματα του καιρού τους, συγκρότησαν τη Φιλική Εταιρεία ως φορέα της επαναστατικής αλλαγής και παραμέρισαν όσους διέθεταν προνόμια στο οθωμανικό καθεστώς και γι’ αυτό έβαζαν προσκόμματα στην επανάσταση ή εναντιώνονταν σε αυτήν. Στο πλευρό της Φιλικής Εταιρείας συμπαρατάχθηκαν και εκείνες οι κοινωνικές δυνάμεις που βίωναν την ταξική, εθνοτική και θρησκευτική καταπίεση, κυρίως οι φτωχές αγροτικές μάζες και η ολιγάριθμη τότε εργατική τάξη, που επάνδρωσαν τον επαναστατικό στρατό. Όλοι αυτοί νίκησαν τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τα στρατεύματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αντιτάχθηκαν στους συμμάχους της και σάρωσαν τους ομοεθνείς υπερασπιστές της, τους σχεδιασμούς και τους κανόνες της «Ιεράς Συμμαχίας».205 χρόνια αργότερα, η καπιταλιστική εξουσία, από συντελεστής προόδου, έχει γίνει προ πολλού εμπόδιο. Συσσωρεύει πλούτο σε λίγα χέρια, διευρύνει τις ταξικές ανισότητες και προκαλεί αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις, οξύνει τους ανταγωνισμούς καπιταλιστικών κρατών και ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, πυροδοτεί πολεμικές εστίες, σπέρνει το αίμα και τον θάνατο, τη φτώχεια και την προσφυγιά.Ο ελληνικός λαός, όπως και οι άλλοι λαοί, έχει τη δύναμη να ακυρώσει τα πολεμοκάπηλα σχέδια των εκμεταλλευτών του και τις αντιλαϊκές πολιτικές που τα συνοδεύουν, να διεκδικήσει το σταμάτημα κάθε συμμετοχής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το κλείσιμο των βάσεων και την επιστροφή όλων των μονάδων των Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται εκτός συνόρων. Να αγωνιστεί για την αποδέσμευση από τις πολεμικές “φυλακές” του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με τον ίδιο στο τιμόνι της εξουσίας. Ο δρόμος διεξόδου για το λαό είναι αυτός του οργανωμένου αγώνα με στήριγμα και μπροστάρηδες τους κομμουνιστές.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Chios News .