Συμμετοχή στη Συνάντηση Νεανικής Ποίησης και εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Διαβάστε επίσης:Εκδηλώσεις από το Λύκειο Ελληνίδων Φλώρινας για τη γενοκτονία ΠοντίωνΤο συλλογικό ποίημα των μαθητών: Διαβάστε επίσης:Εκδηλώσεις από το Λύκειο Ελληνίδων Φλώρινας για τη γενοκτονία Ποντίων«Γράφω ποίηση για να εκφράσω τα Όνειρα Ψυχών μου για να εκφράσω τις χαμένες σκέψεις μου αυτές που παρασύρθηκαν στη θάλασσα του άγχους αυτές που αγνόησα και άφησα πίσω Ανοίγω τα παράθυρα της ψυχής και οι λέξεις ποτίζουν το χαρτί τα όνειρά μου ανθίζουν στο κατάλευκο χαρτί ηλικία μικρή, εμπειρίες λίγες, όνειρα πολλά χαρτί γεμάτο μελάνι και λόγια πολλά λόγια τα οποία δεν ειπώθηκαν ποτέ λόγια που αγγίζουν κάθε χτύπο της καρδιάς. Τι να πει κανείς για την ποίηση; άφεση αμαρτιών και αυτή λόγια που δεν μπορώ να πω σε κανέναν παρά μονάχα σε αυτό το χαρτί που κρατάει τα μυστικά μου λόγια που μένουν χαραγμένα χωρίς να έχει κλείσει ακόμη η πληγή σκέψεις που κανείς δεν ενδιαφέρεται να ακούσει σκέψεις που με βασανίζουν ως αργά το βράδυ. Αλλά τώρα προσπαθώ να ξεπεράσω αυτό που ζω και δεν κοιτώ το παρελθόν αλλά το παρόν και το μέλλον όμως κατά βάθος τις στιγμές που περνώ ποτέ δεν τις ξεχνώ». Το πρωτότυπο άρθρο https://xronos-kozanis.gr/oi-mathites-tis-kozanis-edosan-foni-stin-poiisi/ ανήκει στο Κοζάνη – xronos-kozanis . 0 Facebook 0 Twitter 0 Facebook-messenger
Το συλλογικό ποίημα των μαθητών:
«Γράφω ποίηση για να εκφράσω τα Όνειρα Ψυχών μου
για να εκφράσω τις χαμένες σκέψεις μου
αυτές που παρασύρθηκαν στη θάλασσα του άγχους
αυτές που αγνόησα και άφησα πίσω
Ανοίγω τα παράθυρα της ψυχής και οι λέξεις ποτίζουν το χαρτί
τα όνειρά μου ανθίζουν στο κατάλευκο χαρτί
ηλικία μικρή, εμπειρίες λίγες, όνειρα πολλά
χαρτί γεμάτο μελάνι και λόγια πολλά
λόγια τα οποία δεν ειπώθηκαν ποτέ
λόγια που αγγίζουν κάθε χτύπο της καρδιάς.
Τι να πει κανείς για την ποίηση;
άφεση αμαρτιών και αυτή
λόγια που δεν μπορώ να πω σε κανέναν
παρά μονάχα σε αυτό το χαρτί
που κρατάει τα μυστικά μου
λόγια που μένουν χαραγμένα χωρίς να έχει κλείσει ακόμη η πληγή
σκέψεις που κανείς δεν ενδιαφέρεται να ακούσει
σκέψεις που με βασανίζουν ως αργά το βράδυ.
Αλλά τώρα προσπαθώ να ξεπεράσω αυτό που ζω
και δεν κοιτώ το παρελθόν
αλλά το παρόν και το μέλλον
όμως κατά βάθος τις στιγμές που περνώ
ποτέ δεν τις ξεχνώ».
