Μοιραστείτε το:
Με αιχμηρή και πολιτικά φορτισμένη τοποθέτηση, ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Βαγγέλης Βερροιώτης παρενέβη στη συζήτηση για το ΤΑΟΛ, θέτοντας στο επίκεντρο τα νομικά εργαλεία που –όπως υποστήριξε– υπάρχουν και δεν αξιοποιούνται, αλλά και ασκώντας ευθεία κριτική στη στάση της δημοτικής αρχής.
Ο ίδιος ανέδειξε ως κομβικό το ζήτημα του φάρου, κάνοντας λόγο για το «πιο σαφές» νομικό επιχείρημα, ενώ άφησε αιχμές για πολιτική επιλογή υποχώρησης απέναντι στην εταιρεία.
«Το πιο σαφές νομικό εργαλείο είναι η ζώνη του φάρου»
Ξεκινώντας, ο Βερροιώτης σημείωσε ότι υπάρχουν πολλαπλές νομικές δυνατότητες, επιμένοντας όμως σε μία συγκεκριμένη:
«Δεν θέλω να επισημάνω κάποια πράγματα. Θα έλεγα ότι πολλά είναι τα νομικά εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Θα επιμείνω όμως στο πιο σαφές και ρητό, που να το επισημάνω και εγώ… δεν ήταν εφεύρεση του ΚΚΕ για να αναδείξει το θέμα. Όμως ήταν η αποφασιστικότητα προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ζήτημα εκεί που πραγματικά θα πονούσε. Εκεί που θα περνιόταν η αντίστοιχη απόφαση και εκεί που έπρεπε να αλλάξει αυτή η απόφαση.»
Στη συνέχεια, ανέδειξε τη διαφορά στην ποιότητα των ελέγχων που έχουν γίνει:
«Γιατί η πρώτη γνωμοδότηση ήτανε τρεις γραμμές από το ΓΕΝ και εδώ το συγκεκριμένο έγγραφο επίσης του ΓΕΝ που ζητάει να σταματήσει η όποια διαδικασία μέχρι να επανεξεταστεί το θέμα είναι τέσσερις-πέντε σελίδες. Καταλαβαίνετε λοιπόν την ποιότητα του ελέγχου που έγινε την πρώτη φορά και αυτή που έγινε τώρα…»
Επισημαίνοντας ότι πλέον η διαδικασία επανεξετάζεται, πρόσθεσε:
«Μάλιστα με τη δέσμευση του υφυπουργού στον ερωτώντα βουλευτή, τον Νίκο Παπαναστάση, ότι το θέμα θα επανεξεταστεί από μηδενικής βάσης. Προφανώς αυτή τη διαδικασία φαίνεται ότι βρίσκεται τώρα.»
Παράδειγμα από Δρέπανο: «Ακυρώθηκε λόγω φάρου»
Ο Βερροιώτης επικαλέστηκε αντίστοιχη περίπτωση από άλλη περιοχή:
«Θυμίζω μία ακόμα περίπτωση στο Δρέπανο της Αχαΐας, παρόμοια περίπτωση όπου ακυρώθηκε η παραχώρηση γιατί ήταν στη ζώνη ασφαλείας του φάρου. Είναι, κατά τη γνώμη μας, το πιο σαφές νομικό εργαλείο που υπάρχει αυτή τη στιγμή.»
Και εξήγησε γιατί θεωρεί το επιχείρημα αδιαμφισβήτητο:
«Γιατί είναι: παίρνεις το μέτρο και μετράς. Πού βρίσκεται; Εντός ζώνης ασφαλείας του φάρου; Ισχύουν οι συγκεκριμένες απαγορεύσεις. Τέλος. Ούτε ερμηνεία, ούτε αν το συγκεκριμένο έγγραφο θεωρείται έγκυρο.»
Αιχμές για τον δήμαρχο: «Δεν αναδείχθηκε το θέμα του φάρου»
Αναφερόμενος στη στάση της δημοτικής αρχής, άφησε σαφείς αιχμές:
«Ο κύριος δήμαρχος λέει έστειλε την απάντησή του. Προφανώς νομίζω ότι πέραν του τοπογραφικού δεν επεσήμανε το ζήτημα της ύπαρξης του φάρου… πέραν του τοπογραφικού που θα έστελνε στην αρμόδια υπηρεσία που του το ζήτησε.»
«Ο καθένας μπορεί να βαφτίζει “προστασία του τόπου” ό,τι θέλει»
Σε πολιτικό τόνο, σχολίασε τις αναφορές περί «προστασίας του τόπου»:
«Μίλησε για την προστασία του τόπου. Ο καθένας μπορεί να ονοματίσει προστασία του τόπου ό,τι θέλει… ακόμα και την παράδοση στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Κάποιος μπορεί να το ονοματίσει προστασία του τόπου.»
«Η ελεύθερη πρόσβαση δεν είναι χάρη – είναι υποχρέωση»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο ζήτημα της πρόσβασης των πολιτών:
«Δεσμεύτηκε για την ελεύθερη διάβαση. Δεν χρειάζεται δέσμευση δημάρχου για να εξασφαλιστεί η ελεύθερη διάβαση. Το θέμα είναι πού θα οδηγεί η ελεύθερη διάβαση… γιατί η ελεύθερη διάβαση φυσικά θέλει και το μπαρ που θα στηθεί για να πας να κάτσεις να πιεις τα ποτά σου. Ελεύθερη διάβαση θα είναι.»
Και κατέληξε με σαφήνεια:
«Άρα δεν χρειάζεται η δέσμευση του δημάρχου.»
«Ή συλλογικές αποφάσεις ή κάνετε ό,τι λέει η εταιρεία»
Κλείνοντας, ο Βερροιώτης έθεσε το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης με ξεκάθαρο τρόπο:
«Σοβαρά ερωτηματικά προκαλεί η προστασία νομικών και φυσικών προσώπων. Εδώ μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: είτε με την ανάληψη ευθύνης και των αντίστοιχων αποφάσεων από εκεί που ηγείται ο δήμαρχος, δηλαδή από το λιμενικό ταμείο και το δημοτικό συμβούλιο, ώστε να είναι συλλογικές οι αποφάσεις…»
Και με αιχμηρή κατακλείδα:
«Ή κάνεις ό,τι λέει η εταιρεία για να μην λέει η εταιρεία ότι θα σε κυνηγήσει.»
«Τι διαλέγει ο δήμαρχος απ’ τα δύο; Τρίτον, αξιοποίηση όλων των χώρων του δήμου, όπως ανέφερε. Εδώ δημιουργεί εύλογα πολύ μεγάλο προβληματισμό. Τι σημαίνει αξιοποίηση; Να προχωρήσει όπως ήταν η κατάσταση και στο κάστρο; Μάλλον ναι.»
Και συνέχισε, δίνοντας το πλαίσιο της κριτικής του:
«Δυστυχώς, αν προσέξει κανείς τη συζήτηση… συνεχώς οι παρατηρήσεις του δημάρχου προς τους προηγούμενους δεν είναι απ’ τη σκοπιά του πώς σήμερα θα σταματήσουμε την επέλαση των ιδιωτών στο βόρειο μέτωπο. Όχι. Αν ακούσετε τον κύριο δήμαρχο στο σύνολο των λεπτών που μίλησε, είναι γιατί μου κάνατε τη ζωή δύσκολη σήμερα… γιατί δεν είχατε σωστές μελέτες, σωστή διακήρυξη και τραβαέμαι εγώ σήμερα ενώ θα έπρεπε να το είχατε τελειώσει πολύ νωρίτερα.»
«Η ευθύνη μετατίθεται – αλλά η επιλογή είναι ξεκάθαρη»
Ο κ. Βερροιώτης προχώρησε σε πιο αιχμηρή πολιτική αποτίμηση:
«Η κριτική λοιπόν είναι απ’ τη σκοπιά του γιατί δεν τα παραχωρήσατε εσείς και καλούμαι εγώ τώρα να έχω την καυτή πατάτα στα χέρια μου… με μία έννοια και εγώ με την ιδιωτικοποίηση, αλλά να μη φάω τη ρετσινιά. Γιατί αυτό γίνεται τώρα και εδώ είναι και η ευθύνη του δημάρχου.»
Και ξεκαθάρισε τη διαχρονική στάση της παράταξής του:
«Εμείς να το ξεκαθαρίσουμε για όσους θέλουν να ξεχάσουν… ήμασταν αντίθετοι και με τους τότε εκπροσώπους μας και στην παραχώρηση και στην έναρξη της διαδικασίας επί δημαρχίας Δρακονταειδή και φυσικά και επί δημαρχίας Καλού. Ήταν σαφής η εναντίωσή μας διαχρονικά.»
«Μας βάζει συνειδητά στο κάδρο των ευθυνών»
Απαντώντας ευθέως στον δήμαρχο:
«Άρα εκ του πονηρού ο κύριος δήμαρχος είπε ποια ήταν η θέση σας τότε. Την ξέρει και εννοείται πως δεν είναι απ’ αυτούς που αγνοούν. Θελημένα λοιπόν θέλησε να μας βάλει και εμάς ενδεχομένως στο κάδρο των ευθυνών που αναζητεί στους προηγούμενους.»
«Η απόφαση είναι πολιτική – όχι νομική»
Στη συνέχεια, επικαλέστηκε ξεκάθαρα τη νομική τοποθέτηση:
«Ο νομικός εκπρόσωπος του δήμου, ο κύριος Μασούρας, λέει με σαφήνεια ότι είναι στην πολιτική ευχέρεια της δημοτικής αρχής εάν θα παρθεί η απόφαση για τη συνέχιση ή όχι του διαγωνισμού. Νομικά είναι καλυμμένη και για τα δύο.»
Και έστειλε το μήνυμα:
«Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.»
«Δύο δρόμοι – τρίτος δεν υπάρχει»
Ο Βερροιώτης διατύπωσε με απόλυτη σαφήνεια το δίλημμα:
«Αυτή τη στιγμή δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας: ή με την επέλαση του ιδιώτη ή με το να παραμείνει ο χώρος ελεύθερος δημόσιος για να τον χαίρεται ο κόσμος, ντόπιοι και επισκέπτες. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει.»
Και συμπλήρωσε:
«Τρίτη λύση, τρίτος δρόμος για αυτό το ζήτημα δεν υπάρχει και είναι και νομικά σύνομη ανάλογα με τον τρόπο που θα διατυπωθεί η όποια απόφαση της διοίκησης.»
«Το ισχυρότερο εργαλείο είναι ο φάρος»
Επανερχόμενος στο νομικό σκέλος:
«Το ζήτημα του φάρου μπορεί να αξιοποιηθεί και στην περίπτωση του κτιρίου του παλιού οινοποιείου γιατί εμπίπτει ακριβώς μέσα σε αυτά τα όρια.»
Και ξεκαθάρισε:
«Όποιος θέλει να υπερασπιστεί πραγματικά το ζήτημα του ΤΑΟΛ, υπάρχει αυτό το νομικό εργαλείο που είναι το πιο ισχυρό απ’ όλα κατά τη δική μας γνώμη.»
«Να καταδικαστεί η στάση της εταιρείας»
Σηκώνοντας το πολιτικό βάρος της τοποθέτησης:
«Νομίζω ότι η υπερψήφιση της εισήγησης, η οποία συμπεριλαμβάνει και τη δημόσια καταδίκη και καταγγελία από μέρους του δημοτικού συμβουλίου της απαράδεκτης αξίωσης της εταιρείας να μας σύρει όλους στα δικαστήρια γιατί δεν της κάνουμε τα χατήρια… πρέπει να συμπεριληφθεί και φυσικά να υπερψηφιστεί από όλους.»
«Εκφράζουμε τη βούληση της κοινωνίας»
Κλείνοντας, έδωσε σαφές πολιτικό στίγμα:
«Πάνω απ’ όλα όμως είναι η θέληση του Λευκαδίτικου λαού και εμείς αυτό εξυπηρετούμε σήμερα… παρά τις μεγάλες, χαώδεις διαφορές που έχουμε με τις άλλες παρατάξεις.»
Και κατέληξε:
«Αξιοποιούμε τον κανονισμό του δημοτικού συμβουλίου προκειμένου να εξυπηρετήσουμε αυτό που έχει διατρανώσει ο κόσμος εδώ και τόσα χρόνια.»