Ένα πλήρες κείμενο για τις ανασκαφές και τα ευρήματα στο Σίσι, διαβάζουμε στο τεύχος 137 της «Αρχαιολογίας» (archaiologia.gr). Το έγραψε ο Jan Driessen, Καθηγητής Ελληνικής Αρχαιολογίας, UC Louvain.
Το άρθρο επικεντρώνεται στις ανασκαφές στον λόφο Κεφάλι στο Σίσι, μια θέση που κατοικήθηκε από τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. έως τα τέλη του 13ου αιώνα π.Χ. Η θέση συνδέεται στενά με τα γειτονικά Μάλια. Το κείμενο αναλύει πώς, πριν από το τέλος του 14ου αιώνα π.Χ., το Σίσι άρχισε να χάνει τον «κνωσιακό» του χαρακτήρα, υποδηλώνοντας αλλαγές στις πολιτικές και κοινωνικές ισορροπίες της εποχής.
Η ανασκαφική έρευνα στο Σίσι εμπλουτίζει σημαντικά τις γνώσεις μας για την Εποχή του Χαλκού στην Κρήτη (3000 έως 1100 π.Χ.), προσφέροντας νέα στοιχεία για τη μινωική αρχαιολογία, 120 χρόνια μετά τις πρώτες έρευνες του Μίνωα Καλοκαιρινού. Γίνεται επίσης αναφορά σε ένα ιερό που βρέθηκε στη θέση, το οποίο περιλάμβανε τελετουργικό εξοπλισμό, όπως ένα σωληνοειδές αγγείο διακοσμημένο με πλαστικά φίδια και ένα μεγάλο κέλυφος από τρίτωνα.
Το κείμενο αποτελεί μια επιστημονική, αλλά προσιτή παρουσίαση της ιστορικής διαδρομής ενός κρίσιμου μινωικού κέντρου, αναδεικνύοντας τη σημασία της ανατολικής Κρήτης, στη σχέση της με αλλά κέντρα της Μεσογείου.
Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι η θέση Κεφάλι στο Σίσι είναι εξαιρετικά σημαντική γιατί μας δείχνει ότι η μινωική Κρήτη δεν ήταν μόνο η Κνωσός. Ήταν ένα δίκτυο από μικρότερες αλλά ισχυρές πόλεις-λιμάνια που ήλεγχαν τις ακτές. Το Σίσι συγκεκριμένα φαίνεται πως ήταν ο «φρουρός» (Σελινάρι) της περιοχής του Μεραμπέλλου και των Μαλίων. Υπ’ όψιν ότι ο όρος «Μινωικός» δεν υπήρχε τότε. Τον επινόησε ο αρχαιολόγος Άρθουρ Έβανς, εμπνευσμένος από τον μυθικό βασιλιά Μίνωα.
ΛΕΩΝ.Κ.