Το κείμενο μας ταξιδεύει στα Χριστούγεννα του 1950 στο Πυργί, τότε που οι άνθρωποι αντάμωναν, γλεντούσαν και τηρούσαν με ευλάβεια τα έθιμα του Δωδεκαημέρου. Από τη φωτιά που έκαιγε αδιάκοπα για να κρατά μακριά τα παγανά, τα κάλαντα με μουσικά όργανα, τα φαγητά και τα γλυκίσματα του μόχθου τους, μέχρι το μεγάλο χοροστάσι με βιολί, τραγούδι και χορούς, ζωντανεύει ένας κόσμος απλός, συλλογικός και γεμάτος χαρά, όπου οι μνήμες φωτίζονται από το πνεύμα των Χριστουγέννων.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο KEFALONITIS – Το online περιοδικό για την Κεφαλονιά .
