Η αγαπημένη μας ΕΘΟΑΝ διανύει την τελική φάση της προετοιμασίας της νέας της παράστασης· η αντίστροφη μέτρηση για την πρεμιέρα έχει ήδη ξεκινήσει. Από τη Δευτέρα οι συντελεστές θα μεταφερθούν στο κινηματοθέατρο Ρεξ, όπου θα πραγματοποιηθούν οι τελευταίες εντατικές πρόβες επί σκηνής για την παράσταση «Μακριά από παιδιά».
Η σκηνοθέτιδα κ. Φωτεινή Γωνιωτάκη μίλησε στην ΑΝΑΤΟΛΗ αναλυτικά για το έργο, τη σκηνοθετική προσέγγιση, τους συμμετέχοντες, αλλά και τη διαδρομή μέχρι την πρεμιέρα.
Ρεαλιστική ματιά
Μετά από μια βαθιά προσωπική απώλεια, ο Τάσος και η Όλγα μετακομίζουν σε ένα νέο σπίτι, αναζητώντας μια καινούρια αρχή. Όμως, ο χώρος που θα πρέπει να τους προσφέρει ηρεμία, μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο εντάσεων και αποκαλύψεων. Η προσωρινή παρουσία της μητέρας του Τάσου, που παλεύει με την άνοια καθώς και η εμφάνιση ενός ξαδέλφου του Τάσου και ενός διακοσμητή λειτουργούν σαν καταλύτες σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο δραματικό και το κωμικό. Μέσα από παρεξηγήσεις και στιγμές, σχεδόν παράλογου χιούμορ, οι ήρωες προσπαθούν να διαχειριστούν όσα τους βαραίνουν.
Όπως είπε η σκηνοθέτιδα, το έργο μιλάει άμεσα για τη σύγχρονη πραγματικότητα και τις ανθρώπινες σχέσεις χωρίς ωραιοποιήσεις. Είναι ένα ρεαλιστικό κείμενο, με ένταση και χιούμορ, ενώ ταυτόχρονα αγγίζει απλά, αλλά ουσιαστικά το θέμα της ευθύνης απέναντι στα παιδιά. Επίσης θίγει το πώς ο τρόπος που μεγαλώσαμε επηρεάζει τις επιλογές και τη συμπεριφορά μας ως ενήλικες τονίζοντας πως αυτή η διάσταση ήταν για εκείνους πολύ σημαντική.
Πολύμηνη και απαιτητική προετοιμασία
Η κ. Γωνιωτάκη εξήγησε πως η προετοιμασία ενός έργου ξεκινάει πολλούς μήνες πριν καθώς πρέπει αρχικά να πάρουν τα δικαιώματα από τον-την συγγραφέα. Επομένως η διαδικασία αυτή ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2025. Τον Οκτώβριο ξεκίνησαν οι πρόβες στον χώρο της ΕΘΟΑΝ, πραγματοποιώντας 3 εβδομαδιαίως. Σημείωσε ότι από τον Ιανουάριο του 2026 οι πρόβες αυξήθηκαν καθώς έφταναν -σιγά σιγά στην πρεμιέρα. Όμως ταυτόχρονα από τον Ιανουάριο είχαν και τη συμβολή όλων των συντελεστών, ενώ υπογράμμισε ότι απαιτείται αφοσίωση, συνέπεια και πολύ από τον ελεύθερο χρόνο των ηθοποιών και των συντελεστών.
Σκηνοθετική προσέγγιση
Όπως ανέφερε η σκηνοθέτιδα, η βασική προσέγγιση ήταν να υπηρετήσουν την αλήθεια των προσώπων μέσα σε έναν χώρο, ο οποίος θα έπρεπε να προσφέρει την ζεστασιά του σπιτιού, αλλά δεν το κάνει. Σχολίασε ότι ο σχεδιασμός του σκηνικού ενισχύει την αίσθηση ότι οι ήρωες δεν έχουν πού να κρυφτούν.
Επεσήμανε ότι δούλεψαν πάνω στις μικρές καθημερινές αντιδράσεις των χαρακτήρων ώστε η ένταση να βγαίνει φυσικά μέσα από τις σχέσεις τους.
Οι συντελεστές
Στην παράσταση συμμετέχουν πέντε ηθοποιοί, ο Αντώνης Νοτάκης, η Μαρία Σπαθαράκη, η Άννα Μανιαδάκη, ο Κλέαρχος Κορκιδάκης και ο Μάριος Φουράκης. Η σκηνοθέτιδα σημείωσε πως η δυναμική τους είναι καθοριστική καθώς πρόκειται για ένα έργο σχέσεων και τίποτα δεν συμβαίνει μεμονωμένα.
Όμως περισσότερες λεπτομέρειες για τους συντελεστές θα δοθούν στη συνέντευξη τύπου σε λίγες ημέρες.
Μας αφορά όλους
Η σκηνοθέτιδα αν έπρεπε να «πείσει» κάποιον να έρθει να παρακολουθήσει την παράσταση θα του έλεγε να έρθει να δει μια ιστορία που ίσως τον αφορά άμεσα. Αλλά ακόμη κι αν δεν τον αφορά άμεσα, σίγουρα αγγίζει κάποιον πολύ κοντά του. Είναι μια παράσταση που μας θυμίζει τη σημασία της επικοινωνίας μέσα σε μια οποιαδήποτε σχέση.
Για το εάν το έργο απευθύνεται σε κάποιο συγκεκριμένοι κοινό η κ. Γωνιωτάκη ανέφερε κυρίως σε ενήλικο κοινό, αλλά δεν αφορά μια συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα. Αφορά οποιονδήποτε θέλει να δει μια ειλικρινή προσέγγιση πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις.
Προσμονή και συγκίνηση
Μια ανάσα πριν από την μεγάλη πρεμιέρα τα συναισθήματα χτυπούν κόκκινο. Η κ. Γωνιωτάκη είπε πως υπάρχει πάντα άγχος, προσμονή και συγκίνηση. Συμπλήρωσε επίσης ότι η πρεμιέρα είναι η στιγμή που η δουλειά μηνών παρουσιάζεται στο κοινό και αρχίζει ο «διάλογος» με τους θεατές.
Ερωτηθείσα εάν υπάρχει κάποια στιγμή ή σκηνή στο έργο που η ίδια να ξεχωρίζει εξήγησε πως ξεχωρίζει τις στιγμές όπου η ένταση δεν εκφράζεται με λόγια, αλλά με σιωπή. Επίσης ανέφερε πως ιδιαίτερα δυνατές είναι οι στιγμές όπου το γέλιο «παγώνει» και αποκαλύπτει κάτι πιο βαθύ από αυτό που αρχικά φαίνεται.
Έναυσμα για σκέψη
Υπογράμμισε πως οι συντελεστές θα ήθελαν οι θεατές να φύγουν από την παράσταση με ερωτήματα. Να αναλογιστούν τη δική τους στάση μέσα στις σχέσεις τους, την ευθύνη, την παρουσία ή την απουσία τους. Και αν τους αγγίξει ώστε να σκεφτούν διαφορετικά έστω και για λίγο, τότε η παράσταση θα έχει επιτελέσει τον σκοπό της.
ΣΟΦΙΑ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ
