Εκεί, δεν αφαιρείται μόνο η ελευθερία, αλλά και η αξιοπρέπεια, τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, συχνά ακόμη και η ίδια η ζωή. Από στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας μέχρι φυλακές όπου η βία και η απομόνωση είναι καθημερινότητα, αυτές είναι πέντε από τις πιο τρομακτικές φυλακές στον πλανήτη, όπου μια ποινή μπορεί να ισοδυναμεί με αργό θάνατο.
@wikipedia.org
Γνωστή ως «το Αλκατράζ των Βραχωδών Ορέων», η ADX Florence στο Κολοράντο φιλοξενεί τους πιο επικίνδυνους κρατούμενους των ΗΠΑ. Εκεί βρέθηκαν ο Ted Kaczynski (Unabomber) και ο Ελ Τσάπο. Από την ίδρυσή της, δεν έχει σημειωθεί ούτε μία απόδραση.
Η ποινή εδώ δεν είναι η βία, αλλά η απόλυτη απομόνωση. Οι κρατούμενοι περνούν 23 ώρες την ημέρα σε ηχομονωμένα κελιά 8 τετραγωνικών μέτρων, χωρίς ουσιαστική ανθρώπινη επαφή. Το παράθυρο βλέπει σε ένα άδειο τοπίο και τα πάντα στο κελί είναι από σκυρόδεμα. Η ψυχική κατάρρευση είναι συχνότερη από τη σωματική βία – και για πολλούς, αυτή είναι η πραγματική τιμωρία.
Arthur Road Jail – Ινδία
Στην καρδιά της Βομβάης, η Arthur Road Jail αποτελεί παράδειγμα ακραίου υπερπληθυσμού. Χτισμένη για 999 κρατούμενους, φιλοξενεί πάνω από 3.400, πολλοί εκ των οποίων δεν έχουν καν καταδικαστεί. Σε θαλάμους για 49 άτομα στοιβάζονται έως και 250.
Το φαγητό είναι ελάχιστο, οι συνθήκες υγιεινής ανύπαρκτες και η βία καθημερινή. Οι κρατούμενοι κοιμούνται στο πάτωμα, ενώ οι συγκρούσεις καταστέλλονται με ξυλοδαρμούς. Σε περιστατικό του 2021, δεκάδες κρατούμενοι τραυματίστηκαν όταν δεσμοφύλακες επιτέθηκαν σε ολόκληρο θάλαμο με ξύλα και ξυράφια.
Zahedan Central Prison – Ιράν
Η κεντρική φυλακή της Ζαχεντάν είναι σύμβολο πολιτικής καταστολής στο Ιράν. Σε κελιά για ένα άτομο στοιβάζονται έως και πέντε, ενώ η διαβόητη Πτέρυγα 9 φιλοξενεί αποκλειστικά πολιτικούς κρατούμενους και λειτουργεί χωρίς καμία εποπτεία.
Οι μαρτυρίες μιλούν για βασανιστήρια, στέρηση τροφής και ύπνου, έκθεση στο κρύο και μακρόχρονη απομόνωση σε κελιά γεμάτα έντομα, χωρίς φως ή τουαλέτα. Το 2022, οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις σε διοικητές της φυλακής για εκτελέσεις, βασανιστήρια και άρνηση ιατρικής περίθαλψης, ιδιαίτερα εις βάρος της μειονότητας των Μπαλούτσι.
Σε αυτές τις φυλακές, η ποινή δεν μετριέται σε χρόνια. Μετριέται σε απώλεια ανθρωπιάς, σε ψυχική διάλυση και, πολλές φορές, σε θάνατο. Για όσους βρεθούν πίσω από αυτά τα τείχη, η καταδίκη δεν είναι απλώς δικαστική, είναι υπαρξιακή.
e-daily.gr