Η κατάντια στο Λουτράκι δεν έπεσε από τον ουρανό. Κάποιοι διοικούν. Κάποιοι αποφασίζουν. Κάποιοι ανέχονται.Έχει πολιτική ευθύνη. Έχει διοίκηση. Έχει υπογραφές. Είναι αποτέλεσμα απουσίας ελέγχου. Είναι αποτέλεσμα επιλογών. Δεν θα βαφτίσουμε την αδιαφορία «καθημερινότητα».
Δεν θα περιμένουμε το ατύχημα για να μιλήσουμε.
Εύχομαστε να μπορούσαν να δουν οι διοικούντες τα σχόλια. Την οργή. Την αγανάκτηση. Τον θυμό των συμπολιτών μας.Όχι για να προσβληθούν. Αλλά για να καταλάβουν.
Το Λουτράκι δεν είναι «ήσυχο». Δεν είναι «εντάξει». Δεν είναι «όλα καλά».
Το Λουτράκι είναι μια χύτρα που βράζει. Και όταν μια κοινωνία βράζει, δεν χρειάζεται πολύ για να σκάσει το καπάκι.
Η απαξίωση, η αδιαφορία, η ανοχή στην αναρχία, η απουσία ουσιαστικής φροντίδας για την καθημερινότητα, συσσωρεύονται. Και συσσωρεύονται επικίνδυνα.
Οι πολίτες μιλούν. Φωνάζουν. Αγριεύουν. Και αν κάποιοι επιλέγουν να μη βλέπουν, να μη διαβάζουν, να μη ακούν, τότε ας γνωρίζουν κάτι:
Η κοινωνική οργή δεν εξαφανίζεται με δελτία Τύπου. Ούτε με χαμόγελα και φωτογραφίες. Όταν το καπάκι σκάσει, θα είναι αργά για «δεν ξέραμε».
Μεταφέρουμε αυτό που ακούμε. Αυτό που ζούμε. Αυτό που βράζει μέσα στην κοινωνία.
Αυτά θα λέμε.
Όποιος θέλει να ακούσει, ας ακούσει. Όποιος θέλει να διορθώσει, ας διορθώσει.Όποιος θέλει να σώσει ό,τι σώζεται, ας το κάνει τώρα.
Γιατί ο ρόλος μας δεν είναι να σωπαίνουμε. Είναι να φωτίζουμε. Επιλέγουμε να είμαστε με όλους εσας! Τον κόσμο που μας ακολουθεί και μας εμπιστεύεται. Τον κόσμο που μας στέλνει ενθαρρυντικά σχόλια να συνεχίσουμε λέγοντας την αλήθεια.
Σας ευχαριστούμε. Δεν επιλέγουμε την ουδετερότητα. Επιλογή μας είναι η ευθύνη και η αλήθεια!