Μια εφιαλτική σκηνή που διαδραματίστηκε πριν από περίπου 2,5 χρόνια στον Άλιμο, αλλά παραμένει ανεξίτηλη στη μνήμη του, φέρνει στο φως με ανάρτησή του ο γνωστός φιλόζωος Κώστας Γαρυφαλλάκης
Ολόκληρη η ανάρτηση: “Εκεί που η παράνοια συναντά την ανηθικότητα και την ανομία, εκεί που η έλλειψη σεβασμού για την ζώη, συναντιέται πάλι με το σκοταδισμό, έχουμε φαινόμενα όπως αυτό που θα περιγράψω παρακάτω. Αν και αυτό συνέβη περίπου 2,5 χρόνια πριν, για κάποιο λόγο η μνήμη μου το επανέφερε καθώς την δραματική αυτή σκηνή δεν την έβγαλα ποτέ από το μυαλό μου αλλά ούτε και πρόκειται. Κάπου στον Άλιμο ένας δύστυχος γατούλης μπήκε μέσα από την περίφραξη μιας κατοικίας – φρούριο. Φρούριο θεωρητικά για τους ίδιους τους έγκλειστους, αλλά προφανέστατα με σκόπιμα ανοίγματα σε σημεία ώστε τα ανυποψίαστα θύματα να μπαίνουν και να γίνονται βορά από τα αγρίμια τους. Μέσα από την περίφραξη υπήρχαν τρία μεγαλόσωμα σκυλιά τα οποία ολημερίς είναι επιθετικά και ουρλιάζουν προφανώς και από την έλλειψη τροφής. Του επιτέθηκαν κι άρισαν να τον ξεσκίζουν. Τη φωνούλα του άκουσαν οι περίοικοι και φροντιστές του, κάλεσαν την ιδιοκτήτρια, η οποία αρνήθηκε να ανοίξει στους εθελοντές να πάρουν το ζωάκι όσο αυτό ήταν ακόμα ζωντανό και να το πάνε σε κτηνιατρείο. Κάλεσαν την Αστυνομία, αλλά και πάλι αρνήθηκε να ανοίξει και οι άνθρωποι έφυγαν δυστυχώς άπρακτοι. Κλήθηκα να βοηθήσω καθώς η σκηνή που αντίκρυσα ήταν ανατριχιαστική. Ωστόσο έσφιξα τα δόντια μου και αμέσως ξεκίνησα την προσπάθεια. Με ένα πτυσσόμενο κοντάρι που στην άκρη του υπήρχε ένας γάντζος, από την εξωτερική πλευρά της συρμάτινης περίφραξης προσπάθησα να το σύρω έως ένα σημείο. Σημειωτέον εδώ ότι όλη προσπάθεια γινόταν με πρόσβαση που μας παραχωρήθηκε από την διπλανή κατοικία. Αξίζει δε να σημειωθεί εδώ ότι πάνω από την συρμάτινη ψηλή περίφραξη υπήρχαν συρματοπλέγματα τύπου ΝΑΤΟ , ναι αυτά με τα ξυράφια… Κάποια στιγμή κι ενώ είχε σημειωθεί αρκετή πρόοδος να σύρω τον γατούλη, κοίταξα το δεξί μου χέρι να αιμορραγεί καθώς άθελά μου είχα ακουμπήσει ελάχιστα το πλέγμα αυτό. Παρ όλα αυτά συνέχισα , αλλά με διέκοψε η φωνή του αστυνομικού, που είχε έρθει και είχε κληθεί αυτή την φορά από την ίδια την ιδιοκτήτρια της κατοικίας δηλώνοντας πως κάναμε παρέμβαση στην κατοικία της. Εξήγησα πως όπως είναι προφανές βρισκόμουν στην εξωτερική πλευρά της μάντρας και ο σκοπός μου ήταν να πιάσω τον αιμοφυρτο γατούλη. Μου εξήγησε ο άνθρωπος ότι συνάδει με την δική μου λογική, αλλά ήταν υποχρεωμένος να διακόψει την προσπάθειά μου. Στην συνέχεια κάλεσε την ιδιοκτήτρια να έρθει έξω η οποία μιλούσε πίσω από τις γρίλιες του παραθύρου της και μας βιντεοσκοπούσε με το κινητό της, Φυσικά η άρνησή της να έρθει ανάγκασε το περιπολικό να αποχωρήσει και πάλι, ενώ εμείς μείναμε θεατές σε αυτό το έγκλημα του βασανισμού του γατούλη, έως ότου προφανώς ξεψύχησε στα μάτια μας κι ενώ εμείς δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πλέον. Δύο από τις εθελόντριες πήγαν στο Α.Τ. και κατέθεσαν μήνυση αλλά και ενημέρωση στον αρμόδιο εισαγγελέα. Τι νόημα είχε όμως? Η ψυχούλα βασανίστηκε έως θανάτου γιατί μια μαύρη ψυχή ήθελε και έκανε το δικό της…Με λίγα λόγια, δεν είναι πάντα εφικτό να πετύχουμε και να σώσουμε ένα ζωάκι σε κίνδυνο, όταν μπορεί και επιβάλλεται η παράνοια,.,..”
Λιγότερο από 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΑΛΙΜΟΣ – notia.gr .


