Ένα τεράστιο ποσό, 3.100.000 ευρώ, θα διατεθεί για την ανάπλαση της συνοικίας Αράπικα. Οι παρεμβάσεις που διαβάσαμε θα βελτιώσουν την εμφάνιση της πόλης, καθώς η συνοικία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της τουριστικής ζώνης. Προβλέπεται ανάπλαση της οδού Παλαιολόγου, των δρόμων της συνοικίας, ανακατασκευή στις σκάλες που συνδέουν με τον Παραλιακό, ενίσχυση του πρασίνου και του φωτισμού κ.ά.
Πάντα έψαχνα στοιχεία για την ονομασία «Αράπικα» της συνοικίας και κάτι συγκεκριμένο δεν έχουμε. Λογικά το όνομα πρέπει να έχει σχέση με εποχές που στην περιοχή έζησαν «μαύροι» ή υπήρχε άνθρωπος ντόπιος, αλλά ήταν πολύ μαυριδερός.
Υπάρχει μία μαρτυρία με ενδιαφέρον. Είναι της Ελπίδος Μέλενα (φιλολογικό ψευδώνυμο της Γερμανίδας περιηγήτριας και συγγραφέως Marie Espérance von Schwartz) σε κείμενό της στο έργο της «Περιηγήσεις στην Κρήτη» («Erlebnisseund Beobachtungen in Creta», γύρω στο 1881-1891). Κάνει μια αναφορά σε μια μεγάλη αποθήκη στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου («Ριφιφί»), όπου διανυκτέρευσε και ανάμεσα στους κατοίκους περιγράφει και την παρουσία μιας οικογένειας μαύρων με μωρά. Η Μέλενα φαίνεται να εντυπωσιάζεται από την παρουσία μαύρης οικογένειας, σε μια τόσο απομονωμένη τότε περιοχή της Κρήτης (στο «Μαντράκι τότε» και γι’ αυτό κατέγραψε την πληροφορία.
ΥΓ: Για τη συνοικία Αράπικα, η εφημερίδα «Ανατολική Κρήτη» σε σχόλιο της (στις 3 Νοεμβρίου 1931) αναφέρει: «Η συνοικία που βρίσκεται παρὰ το Τελωνείο μας προξενεί πόνο να τη γράφωμε «Αράπικα». Φαίνεται ότι δεν πάσχει μόνο από ἔλλειψιν δρόμων, ἀλλὰ και απὸ ἔλλειψι ἐπαρκούς φωτισμού. Αυτὸ τουλάχιστον μας είπαν οι κατοικούντες εκεί. Και καταλαβαίνετε τι κακὸ είνε νὰ περιπατή κανείς σε κατσάβραχα μέσα σε πίσα σκοτάδι…».
ΥΓ2: Μεγάλωσα στη συνοικία Αράπικα και θυμάμαι ότι δεν μας άρεσε (ή μας ενοχλούσε) η ονομασία. Προτιμούσαμε να λέμε ότι μένουμε στη συνοικία Αγίου Γεωργίου. Κακώς βέβαια, γιατί τα ιστορικά ονόματα δεν αλλάζουν, όπως δεν έπρεπε να αλλάξουν και οι ιστορικές ονομασίες των χωριών, όπως και αν αυτά λέγονται.
ΥΓ3: Μια καρτ ποσταλ της πόλης μας, με τη συνοικία Αράπικα κυκλοφόρησε γύρω στο 1965. Μας την έστειλε η ιστορικός Μαρία Σωρού. Το Αρχαιολογικό Μουσείο είχε κτιστεί και η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα ήταν υπό κατασκευή (εγκαινιάστηκε στις 30 Νοεμβρίου 1966). Διακρίνω ακόμα και το σπίτι που γεννήθηκα, αλλά δεν υπάρχει πλέον, διακρίνω και την τράτα «Σαρωνικός»… αλλά και πολλά άλλα.
ΛΕΩΝ.Κ.