Ε.Π.Κ: “Η περιφερειακή αρχή Σπανού καλύπτει την κυβέρνηση και ΟΧΙ τους εργαζόμενους της ΕΑΒ”

Δριμύ κατηγορώ της μείζονος μειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας προς την περιφερειακή αρχή του Φ. Σπανού που εγκαλείται για “κάλυψη” της κυβέρνησης ενάντια στους εργαζόμενους της ΕΑΒ που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις.Υπουργό με συμμετοχή του ίδιου, των επικεφαλής των παρατάξεων της ΠΣτΕ, των Βουλευτών και των
αντιπροσώπων των εργαζομένων της ΕΑΒ, ώστε να ασκηθεί πίεση στην Κυβέρνηση και να ικανοποιηθούν δίκαια αιτήματα των εργαζομένων»εργαζομένων της ΕΑΒ.
Ήταν η μόνη παράταξη που καταψήφισε το ψήφισμα που καταθέσαμε — ένα ψήφισμα που είχε τη στήριξη
της πλειοψηφίας των παρατάξεων του Περιφερειακού Συμβουλίου, αλλά και των ίδιων των εκπροσώπων
των εργαζομένων. Ένα ψήφισμα σαφές, συγκεκριμένο και πολιτικά έντιμο. Ένα ψήφισμα που προτείνει την
ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών από το Περιφερειακό Συμβούλιο για την λύση του προβλήματος.
Ένα ψήφισμα που λέει καθαρά: Καμία ιδιωτικοποίηση. Μονιμοποίηση των εργαζομένων που
απασχολούνται με επισφαλείς συμβάσεις. Ουσιαστικές αυξήσεις. Στρατηγικό σχέδιο ενίσχυσης της ΕΑΒ με
μόνιμο προσωπικό και πόρους. Ρητή ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών.ιδιωτικοποίηση, χωρίς δέσμευση για μετατροπή συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, χωρίς σαφή τοποθέτηση
για τις κυβερνητικές ευθύνες. Αντί για συγκεκριμένες πολιτικές απαιτήσεις, επέλεξε αόριστες δεσμεύσεις περί «οδικών χαρτών» και «εξάντλησης διαδικασιών». Αντί για καθαρές θέσεις, επέλεξε ισορροπίες. Αντί
για ουσιαστικές λύσεις, περιορίστηκε σε ευχολόγια.Πρόκειται για πολιτική επιλογή.επέλεξε να μην συγκρουστεί με τις πολιτικές που αποδυναμώνουν τη δημόσια βιομηχανία. Επέλεξε να
λειτουργήσει ως πολιτικός διαμεσολαβητής και όχι ως θεσμικός υπερασπιστής της κοινωνίας.
Η στάση αυτή αποκαλύπτει τον ρόλο της: αποφυγή σύγκρουσης με την Κυβέρνηση, ακόμα κι όταν
διακυβεύεται το μέλλον μιας στρατηγικής δημόσιας επιχείρησης και εκατοντάδων οικογενειών της Στερεάς
Ελλάδας.
Η κοινωνία δεν χρειάζεται ουδέτερες διοικήσεις.
Χρειάζεται καθαρές θέσεις.
Χρειάζεται πολιτικό θάρρος.
Χρειάζεται πράξεις — όχι αόριστες διακηρύξεις.
Εμείς θα συνεχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Η ΕΑΒ δεν είναι ζήτημα επικοινωνίας.
Είναι ζήτημα εργασίας, δημόσιας περιουσίας και εθνικής σημασίας.