Υπάρχουν
πόλεις που χτίστηκαν γυρίζοντας την πλάτη τους στο ποτάμι τους. Και υπάρχουν
πόλεις που κάποια στιγμή αποφασίζουν να το ξανακοιτάξουν. Η Καλαμάτα βρίσκεται
ακριβώς σε αυτό το σημείο. Η παρόχθια ζώνη του Νέδοντα, στο ύψος της Αγοράς και
προς το κέντρο, μπορεί να μετατραπεί από «πίσω αυλή» σε ζωντανό πυρήνα
καθημερινότητας, πολιτισμού και ανάπτυξης.Η πρώτη κίνηση είναι απλή στη σύλληψη αλλά καθοριστική στην εφαρμογή: συνεχής πεζοπορική και ποδηλατική διαδρομή κατά μήκος του ποταμού, με σκίαση, μεσογειακές φυτεύσεις, καθιστικά και μικρούς χώρους στάσης.Η ανάδειξη της διαδρομής προς τη Μονή Βελανιδιάς μπορεί να δώσει βάθος στο εγχείρημα.Η παρόχθια ζώνη μπορεί να λειτουργήσει ως φίλτρο κίνησης. Με περιορισμό της διαμπερούς κυκλοφορίας σε συγκεκριμένα σημεία, δημιουργία περιμετρικών χώρων στάθμευσης και ενίσχυση της πεζής μετακίνησης, το κέντρο θα αποκτήσει ξανά ανθρώπινη κλίμακα.Μια τέτοια ανάπλαση δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό έργο. Είναι αναπτυξιακή στρατηγική. Κατά μήκος της διαδρομής μπορούν να αναπτυχθούν: μικρά καφέ χαμηλής όχλησης,Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι πώς θα εντυπωσιάσουμε, αλλά πώς θα ζούμε καλύτερα.Η μεγάλη εικόνα είναι απλή και καθαρή: ένα συνεχές νήμα που ενώνει την Αγορά, το κέντρο, τον ποταμό, την Ταΰγετο και τη Μονή.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΕΙΔΗΣΕΙΣ – ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΘΑΡΡΟΣ .