Σε καταγγελία προχώρησε πατέρας μαθήτριας της Α’ Λυκείου στο 1ο ΓΕΛ Βούλας, εγείροντας ερωτήματα για την ασφάλεια των ανήλικων μαθητών και την παιδαγωγική προσέγγιση της διεύθυνσης του σχολείου.
“Θέλω να καταγγείλω ένα απαράδεκτο περιστατικό, το οποίο θυμίζει πρακτικές άλλων εποχών που δυστυχώς νομίζαμε ξεχασμένες.
Σήμερα το πρωί η κόρη μου προσήλθε κατά τα λεγόμενα της στο 1ο γενικό λύκειο Βούλας όπου φοιτά στην 1η τάξη(15 ετών) στις 08:15, κατόπιν συνοδείας από την μητέρα της η οποία την άφησε με το αυτοκίνητο της λίγα μέτρα πριν την είσοδο του σχολείου.
Την ίδια στιγμή που επιχείρησε να εισέλθει στον προαύλιο χώρο μαζί με άλλα παιδιά, έκλεισε η πόρτα στα μούτρα τους από την διευθύντρια…του λυκείου και κλείδωσε όσα παιδιά δεν πρόλαβαν να μπουν, εκτός του εκπαιδευτικού δημοσίου ιδρύματος!!!!!
Όταν ενημερώθηκα για το συμβάν από την κόρη μου, κάλεσα την διευθύντρια να μάθω τι συνέβη.
Η ίδια επέμενε πως η κόρη μου, όπως και τα υπόλοιπα παιδιά που κλείδωσε έξω, ενώ τα έβλεπε μπροστά της στο μισό μέτρο, προσήλθαν αρκετά λεπτά μετά τις 08:15.
Σε αυτό το σημείο της απάντησα πως δέχομαι αυτό που λέει περί της επιπλέον καθυστέρησης, παρότι η κόρη μου και τα υπόλοιπα παιδιά υποστηρίζουν το αντίθετο, αλλά αυτό που είναι ασυγχώρητο από την πλευρά της είναι η άκρως απαράδεκτη κίνηση να κλειδώσει εκτός σχολικού χώρου ανήλικους μαθητές τους οποίους εμπιστεύονται οι γονείς σε χέρια εκπαιδευτικών οι οποίοι ασκούν πρωτίστως λειτούργημα και έπειτα επάγγελμα!
Στο ερώτημα γιατί κλείδωσε τα παιδιά εκτός σχολείου και δεν τα κράτησε εντός προαύλιου χώρου, έλαβα την απάντηση ότι δεν υπάρχει άτομο να τα επιτηρεί…
Όλοι μας έχουμε πάει σχολείο. Δεν υπάρχει ώρα που να μην βρίσκεται έστω ένας καθηγητής εκτός τάξης και να μην είναι διαθέσιμος στα γραφεία του σχολείου.
Αυτός/η τι κάνει εκείνη την ώρα, ρίχνει μπιρίμπα;
Τέλος, μου προκαλεί τεράστια εντύπωση ότι παρότι την επέπληξα τηλεφωνικώς, πως αν κάτι συμβεί στο παιδί μου ή στο όποιο παιδί άφησε να γυρίζει στους δρόμους, θα έχει ποινικές συνέπειες, συνέχισε ακάθεκτη να παραλογίζεται δίχως να αντιλαμβάνεται τις αστικές ευθύνες που της αναλογούν!
Κι εδώ προκύπτει το εξής ερώτημα:
Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που καλούνται να είναι δίπλα σε ανήλικα παιδιά, περνάνε από αξιολόγηση;
Τουλάχιστον από ειδικούς ψυχολόγους…
Μετά λύπης μου διαπιστώνω πως εκείνη η πληγή που υπήρχε στο εκπαιδευτικό σύστημα στην δεκαετία του 80 την οποία βίωσα από πρώτο χέρι, κρατά καλά ανοιχτή και συνεχίζει να αιμορραγεί.
Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που παίρνουν το πτυχίο και την άδεια να διδάξουν είναι εφοδιασμένοι με την όποια ακαδημαϊκή μόρφωση έκαστος, σε μεγάλο βαθμό όμως η κοινωνική τους μόρφωση και η συναισθηματική τους νοημοσύνη παραμένει στο απόλυτο 0!”
Πηγή: notia.gr