Ταξί χωρίς οδηγό στην Πάτρα: ανέκδοτο; – Έρχονται στην Ευρώπη και την Ελλάδα

Πόσο… επιστημονικό σενάριο είναι να κυκλοφορήσει στα… Ταμπάχανα και τα Ζαρουχλέικα… ταξί χωρίς οδηγό; Το ερώτημα δεν τέθηκε από την «Π» ειρωνικά. Εγινε σοβαρά, σχεδόν τεχνικά. Κι όμως, στην Πάτρα ακούγεται σαν δοκιμή φαντασίας. Γιατί άλλο οι «έξυπνες πόλεις» των παρουσιάσεων και άλλο οι γειτονιές, όπου η καθημερινή κυκλοφορία θυμίζει ζωντανό οργανισμό που αλλάζει μορφή από λεπτό σε λεπτό. Ο κ. Σίδερης έθεσε και ένα πρακτικό ερώτημα: πώς θα αντιδράσει ένα ταξί χωρίς οδηγό όταν ο δρόμος κλείσει ξαφνικά; Οταν η οδός Ακρωτηρίου μπλοκάρει και απαιτείται αλλαγή σχεδίου στη στιγμή; Οταν από την Ταραμπούρα προς το κέντρο ο χρόνος διαδρομής γίνεται απροσδιόριστος και μόνο η εμπειρία δείχνει τη διέξοδο;
Τέλος, αναδείχθηκε και η αντίφαση της Πολιτείας: συζητάμε για αυτόνομα ταξί και ηλεκτροκίνηση, χωρίς να έχουν λυθεί βασικά ζητήματα υποδομών, σήμανσης και φόρτισης. «Βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο» ειπώθηκε χαρακτηριστικά.Στην Πάτρα, η συζήτηση για ταξί χωρίς οδηγό συναντά τον μεγαλύτερο περιορισμό στα παιδιά. Ο πρόεδρος των οδηγών, Γιώργος Σίδερης, επισημαίνει ότι κανένας γονιός δεν θα εμπιστευόταν ένα αυτόνομο όχημα για να μεταφέρει το παιδί του. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στον επιβάτη: τα παιδιά και οι έφηβοι κινούνται απρόβλεπτα στον δρόμο, με πατίνια ή πεζή διαδρομή εκτός διαβάσεων, δημιουργώντας κινδύνους που η τεχνολογία δύσκολα προβλέπει. Σε δρόμους με μποτιλιάρισμα, διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα και έργα, ένα αυτόνομο ταξί αδυνατεί να «αυτοσχεδιάσει» όπως ένας έμπειρος οδηγός. Συνολικά, η ασφάλεια των παιδιών καθιστά την ιδέα των ταξί χωρίς οδηγό στην Πάτρα, προς το παρόν, περισσότερο επιστημονική φαντασία παρά πρακτική λύση.