Τα κάλαντα σαν έθιμο χάνονται βαθιά μέσα στο χρόνο με τις ρίζες τους να φτάνουν στην αρχαιότητα και να αποτελούν μια από τις πιο αγαπημένες παραδόσεις στην ελληνική κουλτούρα! Στον Χριστιανισμό το έθιμο αυτό είναι ένας χαρμόσυνος τρόπος για να αναγγείλουμε τον ερχομό του Χριστού ή του Νέου Έτους δίνοντας ευχές στο κάθε σπίτι που ανοίγει την πόρτα του σε αυτό!
Για τα παιδιά όμως τα κάλαντα δεν είναι ένα ακόμα έθιμο αφού αποτελούν ενδεχομένως την πρώτη τους στενή επαφή με μία παράδοση που την περιμένουν πως και πως κάθε χρόνο! Μία ακόμη όμορφη ανάμνηση πρώτα με τους γονείς μας και μετά με τους παιδικούς μας φίλους…
Μέσα από αυτή τη μικρή τελετουργία τα παιδιά μοιράζονται αγάπη και ελπίδα και για “αντάλλαγμα” παίρνουν συμβολικά μικρά ποσά σε χαρτζιλίκι που αν δε με απατά η μνήμη μου συνήθως ξοδεύονται σχεδόν αμέσως σε γλυκά, ζαχαρωτά, αυτοκόλλητα κ.λ.π., μικροπράγματα που όμως έχουν μία άλλη αίσθηση όταν τα αγοράζεις σαν παιδί με τα λεφτά που κέρδισες!
Το χτύπημα της πόρτας, το τραγούδι, οι ανταλλαγές ευχών και το χαρτζιλίκι μαζί δημιουργούν αναμνήσεις που εν τέλη κρατάμε όλοι μέσα μας ακόμα και στην ενήλικη ζωή μας !
Τα κάλαντα θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι… ο ήχος της αγάπης και αν μπορούμε να κάνουμε κάτι, αυτό σίγουρα είναι να ανοίξουμε την πόρτα μας σε αυτό και να απαντήσουμε <<Πείτε τα παιδιά>>!
Καλές γιορτές και Καλά Χριστούγεννα!
Λουίζου Αντριάνα