14 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τις Συγγενείς Καρδιοπάθειες – Ζούμε, αγωνιζόμαστε, ελπίζουμεΖητούμε από τον ασθενή με χρόνια συγγενή καρδιοπάθεια να μετατραπεί σε ενεργό και συνειδητοποιημένο πολίτη, υπερβαίνοντας τον τετριμμένο ενίοτε και συναισθηματικά φορτισμένο όρο «ασθενής» ή «χρόνιος ασθενής». Ο καθένας από εμάς είναι δρον υποκείμενο και καλείται να διεκδικήσει και να καταλάβει τη θέση που του ανήκει, εμπνέοντας το σεβασμό που αξίζει σε όλους μας. Η σωματική ασθένεια ή πάθηση δεν συνεπάγεται και αδυναμία, παρά την ετυμολογία των όρων. Αντιθέτως, εξαρτάται από εμάς η μετατροπή ενός ατυχούς γεγονότος στην αρχή της ζωής μας ή και αργότερα σε εσωτερική δύναμη και θέληση για καταξίωση και αυτοπραγμάτωση.
Ατυχώς, ο χώρος συνολικά των καρδιαγγειακών παθήσεων ή νόσων του κυκλοφορικού συστήματος στην Ελλάδα και όχι μόνον παραδοσιακά υπο-εκπροσωπείται. Αυτό έχει σοβαρές επιπτώσεις για όλους μας καθώς η φωνή μίας πολυπληθέστατης και εξαιρετικά ευαίσθητης κοινωνικής ομάδας δεν είναι τόσο ισχυρή όσο θα έπρεπε. Οφείλουμε να συμβάλλουμε καθοριστικά στη διαμόρφωση των πολιτικών οι οποίες μας αφορούν άμεσα ή έμμεσα και επηρεάζουν καίρια την καθημερινότητά μας, σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα και όλους ανεξαιρέτως των εμπλεκόμενους φορείς, είτε σε θεσμικό είτε και σε ατομικό επίπεδο. Και αυτές ακριβώς οι κατ’ εξοχήν πολιτικές αποφάσεις και στρατηγικές δεν περιορίζονται στο χώρο της Υγείας, αλλά έχουν αναφορά σε κάθε πτυχή της ζωής μας : στην Παιδεία, την Πρόνοια, την οικονομική και επιδοματική πολιτική, το ασφαλιστικό σύστημα, στο φάρμακο και την καινοτομία, στην αποκατάσταση και την οργανική και πλήρη ένταξη στο κοινωνικό σύνολο και πολλά άλλα.
Αποτελεί προφανώς επιτακτική ανάγκη όχι μόνον η παρουσία αλλά και η ενεργός συμμετοχή των ασθενών σε δράσεις που τους και μας αφορούν. Όχι μεμονωμένα, αλλά στο πλαίσιο των φορέων που θεσμικά και επίσημα μας εκπροσωπούν και πάντοτε με βάση την αξιολογική κρίση και τη θεώρηση του καθενός από μας.