Η πολιτική ρήση «µε τη σωστή πλευρά της Ιστορίας» ως µετα-ηθικό δικαιϊκό δόγµα!

Γράφει ο δρ. Αλέξιος ΠαναγόπουλοςΚαθηγητής και Ακαδηµαϊκός Ξένων Ακαδηµιών των ΕπιστηµώνΗ πολιτική επίκληση της «σωστής πλευράς της Ιστορίας» αντικαθιστά ολοένα και συχνότερα:
– το διεθνές δίκαιο,
– τη νοµική αιτιολόγηση χρήσης βίας,
– και την αρχή της λογοδοσίας.Η σύγχρονη εµπειρία αποδεικνύει ότι οι µεγάλοι γεωπολιτικοί ανταγωνισµοί επιφέρουν συστηµατική αποµείωση πληθυσµών, µέσω:
– άµεσων στρατιωτικών συγκρούσεων (Ουκρανία, Μέση Ανατολή),
– έµµεσων συνεπειών κυρώσεων (υγεία, διατροφή, οικονοµική κατάρρευση),
– διάλυσης κρατικών δοµών (Ιράκ, Λιβύη, Συρία),
– µαζικής προσφυγοποίησης.– Οι λαοί δεν «κρίνονται από την Ιστορία».
– Οι λαοί αποδεκατίζονται από λάθος πολιτικές αποφάσεις.Οι µαζικές µετακινήσεις πληθυσµών δεν είναι τυχαίο ή παροδικό φαινόµενο. Αποτελούν:
– άµεση συνέπεια πολέµων χωρίς νοµική νοµιµοποίηση,
– αποτέλεσµα αποτυχίας εφαρµογής ψηφισµάτων ΟΗΕ (π.χ. Παλαιστίνη, Κύπρος),
– εργαλείο αποσυµπίεσης διεθνών κρίσεων εις βάρος τρίτων χωρών.
Η Σύµβαση της Γενεύης (1951) προστατεύει τον πρόσφυγα, αλλά δεν νοµιµοποιεί τη µόνιµη αποσταθεροποίηση κοινωνιών υποδοχής.Η Ευρώπη εισέρχεται σε φάση:
– γήρανσης πληθυσµού,
– υπογεννητικότητας,
– αποδυνάµωσης κοινωνικής συνοχής.
Η απουσία συνεκτικής δηµογραφικής πολιτικής οδηγεί σε:
– άναρχη µετακίνηση πληθυσµών,
– δηµιουργία παράλληλων κοινωνικών δοµών,
– αποπολιτικοποίηση των γηγενών πληθυσµών.Η Ελλάδα αντιµετωπίζει ταυτόχρονα:
– δραµατική µείωση γεννήσεων,
– φυγή νέων (brain drain),
– πίεση µεταναστευτικών ροών.
Χωρίς εθνική δηµογραφική στρατηγική:
– υπονοµεύεται η κοινωνική συνοχή,
– εξασθενεί η πολιτική κυριαρχία,
– και µετατρέπεται το κράτος σε διαχειριστή πληθυσµών αντί για εγγυητή πολιτών.
Το ζήτηµα δεν είναι εθνοτικό.
Είναι θεσµικό, πολιτειακό, δηµοκρατικό και υπαρξιακό.Από την Κύπρο έως την Παλαιστίνη, από την Ουκρανία έως την Αφρική και τη Μεσόγειο:
– οι Ελίτ του ∆υτικού Συνασπισµού ενώ µιλούν για Ιστορία,
– οι λαοί πληρώνουν µε ζωές, εκτοπισµό και δηµογραφική συρρίκνωση.Τιµωρεί κοινωνίες όταν το δίκαιο αντικαθίσταται από αφήγηµα.Η «σωστή πλευρά της Ιστορίας» δεν είναι επιστηµονική κατηγορία.
Είναι πολιτικό σύνθηµα.– ο σεβασµός του διεθνούς δικαίου,
– η προστασία των λαών,
– η δηµογραφική και κοινωνική βιωσιµότητα των κρατών.Θα καταγράψει απλώς το ποιοι αποφάσισαν και ποιοι πλήρωσαν!