Οι πρώτοι Βουλιώτες και μνήμες από το 1ο Δημοτικό Βούλας

Η γλυκύτατη κυρία Φιλίτσα Σιταρά, το γένος Στουπή, μοιράζεται μαζί μας πολύτιμες μνήμες από τη Βούλα των 52 κληρούχων. Τότε, που η μικρή Βούλα τελείωνε εκεί όπου βρισκόταν το τελευταίο κτίριο της πόλης, το 1^{ο 
 
 
Αλεξία ΖερβούδηΗ Μικρασιάτισα γιαγιά της κυρίας Φιλίτσας δεν ανήκε στους κληρούχους του 1927. Οι κληρούχοι έλαβαν από έναν κλήρο, τρεις μερίδες οικοπέδων για να μπορέσουν να κτίσουν τα σπίτια τους και να ξεκινήσουν μια ζωή από το μηδέν. Κατά τη γνώμη της κυρίας Φιλίτσας, η γιαγιά της εκτίμησε λάθος την περιοχή, αφού προτίμησε να λάβει ένα οικόπεδο στον Πειραιά, το οποίο ουδέποτε πήρε αξία. Ίσως και να ήταν δικαιολογημένη η επιλογή της, αφού η Βούλα παραήταν εξοχική τότε και δεν μπορούσε να προβλέψει κανείς ότι θα εξελιχθεί σε ακριβό προάστιο της Αθηναϊκής Ριβιέρας (ή κι ότι θα την αποκαλούσαμε Ριβιέρα).}